فروش انحصاری چسب سیلیکون کیمیاآموزش خصوصی و مشاوره کارشناسی بدنه …کنافتقویم رومیزی اختصاصی | تقویم رومیزی …

دخل و خرج خانوارها در سال ۹۸؛ افت رفاه ثروتمندان، ضریب جینی را کاهش داد؟
سال گذشته در حالی آغاز شد که نرخ تورم در مدار صعودی خود قرار داشت و حتی در اردیبهشت ماه 1398 رکورد عجیبی برای نرخ تورم نقطه به نقطه به ثبت رسید. در این ماه نرخ تورم نقطه به نقطه برای اولین بار بیش از 52 درصد شد. به گزارش تابناک اقتصادی، ثبت نرخ تورم نقطه به نقطه 52.1 درصد در اردیبهشت ماه سال گذشته بیانگر آن بود که خانوارهای کشور در اردیبهشت ماه سال گذشته به طور میانگین 52.1 درصد بیشتر از اردیبهشت ماه سال 1397 برای خرید یک "مجموعه کالا و خدمات یکسان" هزینه کرده بودند. به هر صورت، روند صعودی نرخ تورم تا شهریور ماه سال گذشته ادامه داشت و نرخ تورم در پایان نیمه اول سال گذشته به قله 42.7 درصد رسید. از مهرماه 1398 اما ترمز رشد شتابان نرخ تورم کشیده شد و روند نرخ تورم با تغییر جهت به سمت نزولی شدن حرکت کرد. روند کاهشی نرخ تورم در حالی در مهر ماه 1398 آغاز شد که این نرخ 17 ماه متوالی صعودی بود. در نهایت در اسفندماه سال گذشته نرخ تورم بعد از شش ماه کاهش به 34.8 درصد رسید. در نگاه اول و با کاهش نرخ تورم در طول سال گذشته به این نتیجه می توان رسید که سطح رفاه مردم افزایش یافته و قدرت خرید بیشتر و سفره بزرگتر شده است اما این مسئله چقدر می توانست واقعیت داشته باشد؟ متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری در سال گذشته هم پای تورم رشد نکرد برای بررسی پرسش بالا از گزارش دخل و خرج خانوارها در سال 1398 که به تازگی توسط مرکز آمار ایران منتشر شده است استفاده خواهیم کرد. روز گذشته مورخه 2 تیرماه سال جاری مرکز آمار ایران گزارش دخل و خرج خانوارها در سال 1398 را منتشر کرد که این گزارش نشان می داد یک خانوار شهری به صورت متوسط در سال گذشته 47.7 میلیون تومان هزینه کرده است که این رقم در مقایسه با سال 1397 رشد 20.6 درصدی را نشان می داد. همچنین یک خانوار شهری به صورت متوسط در سال گذشته 54.1 میلیون تومان درآمد نیز داشته است که این رقم نیز در مقایسه با سال گذشته رشد 24.4 درصدی داشته است. نکته اول در این گزارش برای پاسخ به پرسش این بود که در این گزارش متوسط درآمد یک خانوار شهری در سال گذشته در مقایسه با سال 1397 تنها 24.4 درصد رشد داشته است که این میزان رشد، همپای نرخ تورم 34.8 درصدی سال گذشته نیست. بنابراین می توان استدلال کرد که رشد درآمدها در سال گذشته برای یک خانوار شهری به گونه ای نبوده است که بتواند نرخ تورم را پوشش دهد و بنابراین باید قدرت خرید مردم کاهش یافته و سفره های مردم کوچکتر شده باشد.   نکته دوم در مورد گزارش دخل و خرج خانوارها در سال 1398 این بود که همان گونه که عنوان شده، متوسط درآمد یک خانوار شهری 54.1 میلیون تومان و متوسط هزینه یک خانوار شهری 47.7 میلیون تومان بوده است. این بدان معناست که به صورت متوسط خانوار شهری توانسته است در سال گذشته 6.4 میلیون تومان (تفاوت متوسط درآمد و متوسط هزینه) پس انداز داشته باشد که این مسئله در نوع خود جای پرسش دارد و باید از خانوارهای ایرانی پرسید که آیا واقعا شما در سال گذشته پس اندازی داشتید؟ فاصله درآمدهای فقیر و غنی در سال گذشته چگونه شد؟ ضریب جینی از جمله شاخص هایی است که می توان با استفاده از آن وضعیت توزیع درآمد در یک جامعه را مورد سنجش قرار داد. عدد این شاخص بین صفر و 1 می باشد. هر چه این عدد به صفر نزدیک تر باشد به منزله توزیع کامل تر درآمدها در جامعه است و هر چه به یک نزدیکتر باشد نشان دهنده آن است که شکاف درآمدی در جامعه تشدید شده است. به عبارت بهتر اگر همه افراد جامعه به اندازه هم درآمد داشته باشند، ضریب جینی معادل صفر و اگر تمام درآمدها تنها به یک نفر رسیده باشد ضریب جینی یک است که این بدترین حالت ممکن خواهد بود. روز گذشته، در گزارش دخل و خرج خانوارها در سال 98 از ضریب جینی در این سال نیز رونمایی شد. مرکز آمار ایران اعلام کرد که ضریب جینی در سال 1398، 0.3992 بوده است. این در حالی است که ضریب جینی سال 1397، 0.4093 گزارش شده بود. کاهش ضریب جینی بیانگر آن است که فاصله درآمدی فقیر و غنی در سال گذشته در مقایسه با سال 1397 کمتر شده است. به عبارت بهتر نابرابری در سطح اقتصاد ایران کاهش یافته است. اما دلیل این کاهش نابرابری درآمدی چه بود؟ شاید دو دلیل عمده بتوان برای کاهش نابرابری درآمدی در سال گذشته یافت. اولین و عمده ترین دلیل این است که از آبان ماه سال گذشته و با افزایش قیمت بنزین، دولت شروع به توزیع یارانه ای به نام یارانه معیشتی نمود. یارانه ای که تنها به حدود 60 میلیون نفر از ایرانی ها تعلق گرفت. این موضوع باعث شد تا اندکی درآمدهای طبقات پایینی جامعه رشد کند. دلیل دوم این بود که طبق گزارش های مرکز آمار ایران در سال گذشته نرخ تورمی که به دهک های بالایی جامعه تحمیل شد بیشتر از نرخ تورمی بود که به دهک های پایینی جامعه تحمیل شد. جواد حسین زاده رئیس مرکز آمار ایران در این باره گفت: یکی از ارزیابی‌های اولیه این است که تورم دهک‌های بالای درآمدی در قیاس با تورم دهک‌های پایین درآمدی بالاتر بوده است. وی ادامه داد: ‌در سبد مصرفی دهک‌های بالای درآمدی خوراکی‌ها کمتر بوده و تمرکز آن روی اقلام غیرخوراکی و کالاهای سرمایه‌ای است. شایان ذکر است که بر اساس گزارش ها در اسفندماه سال گذشته، تورم نقطه‌ای دهک اول معادل 19.5 درصد و تورم نقطه‌ای دهک دهم، معادل 24.4 درصد بوده است. این اختلاف 4.9 درصدی بیانگر آن است که دهک بالای جامعه در مقایسه با دهک اول جامعه، برای تهیه سبد مصرفی با گرانی بیشتری مواجه بوده اند. بنابراین شاید بتوان تنها رد پای دولت در افزایش سطح رفاه خانوارهای فرودست جامعه در سال گذشته را در همان توزیع یارانه معیشتی دید که پس از گران شدن بنزین اتفاق افتاد. البته با نگاهی به روند ضریب جینی در سال های گذشته پی خواهید برد که همین گام هم برای کاهش شکاف درآمدی عمیقی که در این سال ها ایجاد شده است کافی نبوده، چرا که در سال های سکان داری دولت تدبیر و امید شکاف درآمدی آن قدر زیاد شده است که این کاهش بسیار اندک در مقابل آن شکاف عمیق ناچیز است. آمارهای ارائه شده توسط مرکز آمار ایران پیرامون ضریب جینی نشان می دهد که شکاف درآمدی در دوران دولت تدبیر و امید یعنی بین سال های 1392 تا 1397 به صورت مداوم بیشتر شده است. مطابق با آنچه از نمودار زیر نمایان است هنگامی که دولت تدبیر و امید سکان هدایت قوه مجریه را بر عهده گرفت (1392) ضریب جینی کل کشور در حدود 0.3650 بود. این ضریب در سال 1397 به 0.4093 افزایش یافت. روند افزایشی ضریب جینی و رشد آن، حکایت از عمیق تر شدن شکاف درآمدی در جامعه دارد و نشان می دهد که در دولت تدبیر و امید فقرا فقیرتر و پولدارها پولدارتر شده اند. علاوه بر این باید گفت که طبق ماده 3 قانون برنامه ششم توسعه ضریب جینی باید در پایان سال 1400 به 0.34 برسد اما همان گونه که ملاحظه می شود این ضریب فاصله بسیاری با هدف تعیین شده دارد و در سال 1398 به 0.3992 رسیده است. به هر صورت، در مجموع گزارش دخل و خرج خانوارها در سال 1398 نشان نمی دهد که قدرت خرید مردم افزایش پیدا کرده باشد و همچین این گزارش هر چند ضریب جینی را در مقایسه با سال 1397 کمتر گزارش کرده است اما مقایسه این ضریب با سال 1392 بیانگر آن است که شکاف عمیق درآمدی ایجاد شده بین فقیر و غنی با این کاهش های اندک جبران نخواهد شد و این ضریب با هدف تعیین شده در قانون برنامه ششم توسعه فاصله بسیاری دارد.