پیش از انقلاب اسلامی، ایران زیر سلطه حکومتی بود که ثروت، قدرت و منزلت را در دست اقلیتی محدود متمرکز کرده و اکثریت مردم را از مشارکت و کرامت محروم ساخته بود. قرآن چنین نظامی را «طاغوت» مینامد؛ حاکمیتی که بر پایه فساد، تبعیض و تحقیر مردم استوار است. این نوشتار نشان میدهد مبارزه با رژیم پهلوی صرفاً جنبشی سیاسی نبود، بلکه وظیفهای دینی و الهی در برابر استبداد و انحراف بود.