از نقد مشفقانه تا افشاگری مسئولانه

در فضای رسانه‌ای امروز، واژه‌هایی چون «افشاگری» و «نقد» گاه پوششی می‌شوند برای آنچه در واقع چیزی جز غیبت نیست. از سوی دیگر، برخی نیز به بهانۀ پرهیز از غیبت، از هرگونه نقد سازنده و روشنگری لازم سر باز می‌زنند. این خلط مفهومی، هم به حریم اشخاص آسیب می‌زند و هم جامعه را از اصلاح‌گری محروم می‌سازد. در این نوشتار می‌کوشم مرزبندی شرعی و اخلاقی این سه مفهوم را روشن سازم.