خصوصیسازی، بهعنوان یکی از مهمترین راهبردهای اقتصادی پس از انقلاب، از اوایل دهه ۱۳۸۰ با جدیت بیشتری در ایران پیگیری شد. هدف از این سیاست، کاهش تصدیگری دولت، ارتقاء کارایی بنگاهها، افزایش رقابت در بازار، و جذب سرمایهگذاری خصوصی برای توسعه صنایع و خدمات بود؛ این اهداف نه تنها معقول، بلکه ضروری نیز به نظر میرسیدند.