اگر صفحه را درست نمی‌بینید اینجا را کلیک کنید

مانیفست شرم!
  ماجرای مارک ویلموتس و فوتبال ایران، از آن داستان‌هایی است که هرگز به پایان نمی‌رسند. باتلاقی که ظاهرا تا فوتبال ایران را کاملا غرق نکند، از بین نخواهد رفت. بدهی سنگین فدراسیون به این مربی، هنوز به قوت خودش باقی مانده است. جالب اینکه یکی از نامزدهای انتخابات فدراسیون فوتبال با تبختر خاصی مدعی می‌شود که مشکلی بابت این رقم وجود ندارد و فیفا پرداخت آن را از حساب بلوکه شده ایران انجام می‌دهد اما حالا فدراسیون بین‌المللی فوتبال آب پاکی را روی دست این افراد ریخته و رسما اعلام کرده که پرداخت مستقیم به مربی و بازیکن در هیچ سطح و هیچ رده‌ای را نمی‌پذیرد. در نتیجه برای تسویه حساب با مربی بلژیکی، دیگر به هیچ وجه نمی‌توانیم روی حساب‌های بلوکه شده در فیفا حساب کنیم. از آن تلخ‌تر این است که مرد بلژیکی با ارزش واقعی‌اش به فوتبال مراکش رفته و رقم قراردادش در تیم جدید چیزی حدود 40 هزار دلار برای هر ماه برآورد شده است. در حقیقت این مربی سالانه کم‌تر از 500 هزار دلار از راجا کازابلانکا می‌گیرد. این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که فوتبال ایران پنج برابر این رقم را به عنوان دستمزد سالانه به ویلموتس پرداخت کرده است. البته که ویلموتس دیگر نیاز چندانی به پول ندارد. چراکه به لطف مدیران وقت فدراسیون او به واسطه تنها چند ماه حضور در فوتبال ایران، به اندازه یک عمر و حتی بیشتر از آن درآمد کسب کرده است. با این وجود سوال اینجاست که چطور رقم دستمزد او در فوتبال ایران ناگهان این چنین افزایش یافت و چرا یک کارشناسی ساده برای انتخاب رقم قرارداد در این مورد وجود نداشت؟ دستمزد ویلموتس در تیم فعلی، فقط حسرت این فوتبال را بزرگ‌تر می‌کند. فوتبالی که حالا باید بخش مهمی از هزینه‌های لازم برای توسعه‌اش را به جیب ویلموتس بریزد. فوتبالی که هزار و یک مشکل بزرگ دارد و باید ویلموتس را ثروتمندتر کند. این قرارداد می‌توانست با رقم بسیار پایین‌تری بسته شود و این پرونده باید خیلی زودتر جمع می‌شد اما اصرار مدیران وقت فدراسیون، همه چیز را خراب کرد. این قرارداد هر روز داغ فوتبال ایران را تازه می‌کند و جالب اینکه مسببان اصلی‌اش نیز هر روز به مدیریت فدراسیون نزدیک و نزدیک‌تر می‌شوند. بدون اینکه پاسخ بدهند چطور ناگهان چنین رشدی را در قیمت ویلموتس به وجود آورده‌اند. بدون اینکه توضیح بدهند چرا این قرارداد عجیب و باورنکردنی را به فوتبال ایران تحمیل کرده‌اند. اینکه چنین ضرر بزرگی را برای فوتبال به وجود بیاوری و با سلام و صلوت برگردی، نشان می‌دهد که اساسا در این فوتبال هیچ مکانیزمی برای پاسخگویی تعبیه نشده است. جالب اینکه بعضی افراد این طور القا می‌کنند که رد صلاحیت‌شان موجب تعلیق فوتبال می‎‌شود اما فیفا هرگز و در هیچ شرایطی به پروسه داخلی بررسی صلاحیت‌ها ورود نمی‌کند. به نظر می‌رسد در ایران عده‌ای در حال سوءاستفاده از اهرم‌های قدرت فیفا به سود خودشان هستند. موضوعی که حتی از قرارداد مارک ویلموتس و همه رنج‌های بعد از امضای این قرارداد نیز تلخ‌تر به نظر می‌رسد.   کپی شد