«کافه سلطان»، آشپزی که غذایش بی‌نمک بود

«کافه سلطان» با قاب‌بندی‌های قابل قبول و فضاسازی کنترل‌شده آغاز می‌شود، اما خیلی زود در دام فقر قصه می‌افتد. فیلم با تأخیری محسوس وارد روایت می‌شود و هرچقدر به تصویر تکیه دارد، از داستان‌گویی فاصله می‌گیرد؛ نتیجه اثری است که مخاطب را بی‌پاسخ رها می‌کند.