روایت رادیویی‌ها از بهروز رضوی؛ از رفاقت پنجاه‌ساله تا درس‌های انسانی

باشگاه خبرنگاران جوان - درگذشت بهروز رضوی، گوینده پیشكسوت رادیو، صداپیشه و از چهره‌های شناخته‌شده عرصه صدا، واكنش و اندوه بسیاری از اهالی رادیو را به همراه داشت؛ هنرمندی كه برای همكارانش تنها یك صدای آشنا نبود، بلكه نمادی از اخلاق، دانش، فروتنی، رفاقت و مردمداری به شمار می‌رفت.

استاد فرهنگ جولایی، پیشكسوت رادیو، با اشاره به رفاقتی دیرینه با بهروز رضوی گفت: «رفاقت ما با بهروز رضوی بیش از ۵۰ سال قدمت داشت و ارتباط خانوادگی بسیار خوبی با یكدیگر داشتیم. در طول این سال‌ها برنامه‌های زیادی را با هم تجربه كردیم؛ از برنامه‌های شبانه با محور ادبیات، شعر و هنر گرفته تا برنامه‌هایی كه به مسائل اجتماعی می‌پرداخت.»

او با تأكید بر توانایی‌های حرفه‌ای رضوی افزود: «بهروز رضوی سواد بسیار خوبی داشت و در شعرخوانی تبحر ویژه‌ای از خود نشان می‌داد. جنس صدای او به‌گونه‌ای بود كه در دل مردم می‌نشست و همین ویژگی باعث شد صدایش برای مخاطبان رادیو ماندگار شود.»

حسن همایی، گوینده رادیو نیز در بیان احساس خود از درگذشت بهروز رضوی گفت: «شاید بزرگ‌ترین حامی و عزیزترین خاطره رادیویی‌ام را از دست دادم. استاد بهروز رضوی برای من فقط معلم صدا نبود؛ من تنها راه و روش گویندگی را از او یاد نگرفتم، بلكه با منش انسانی، شخصیت و مردمداری‌اش، درس‌های بزرگی از زندگی و انسانیت آموختم.»

همایی با بیان اینكه فقدان رضوی تنها فقدان یك صدای ماندگار نیست، ادامه داد: «از نظر من، ما فقط یك صدای یگانه را از دست ندادیم؛ بلكه یك پشتوانه عظیم انسانی را در فرهنگ كشورمان از دست دادیم. این ضایعه را به مردم عزیز ایران، خانواده فرهنگ و هنر و همه دوستداران رادیو تسلیت می‌گویم.»

سعید یوسف‌نیا، مدیر سابق رادیو صبا، نیز بهروز رضوی را از گویندگان بااخلاق، حرفه‌ای، باسواد و بااطلاعات رادیو دانست و گفت: «همه كسانی كه با صداوسیما و رادیو آشنا هستند، بی‌تردید از فقدان این مرد نازنین و بزرگ افسوس می‌خورند. بهروز رضوی دوستی خوب، مهربان، صمیمی، دلسوز و محترم بود؛ شخصیتی دوست‌داشتنی كه هم در میان مردم و هم در میان اهالی رادیو محبوبیت داشت.»

او با اشاره به منش فروتنانه این هنرمند فقید افزود: «یكی از ویژگی‌های مهم بهروز رضوی این بود كه غرور و خودبزرگ‌بینی نداشت. با همه راحت، صمیمی و بی‌تكلف ارتباط برقرار می‌كرد و همین ویژگی باعث شده بود همه او را دوست داشته باشند.»

یوسف‌نیا با یادآوری ۲۴ سال دوستی و همكاری با بهروز رضوی تصریح كرد: «در تمام این سال‌ها حتی یك بار عصبانیت و خشم او را ندیدم. همیشه متعادل و متوازن بود؛ نه افراط داشت و نه تفریط. با وجود آنكه در زندگی شخصی خود مشكلات و گرفتاری‌های زیادی را پشت سر گذاشته بود، انسانی پخته، آرام و بزرگوار بود. درگذشت او را به خانواده‌اش و همه علاقه‌مندان صدای او و برنامه‌هایی كه با حضورش خاطره‌ساز شد، تسلیت می‌گویم.»

بهروز رضوی با نام اصلی محمدرضا رضوی‌نیا، ۱۰ دی ۱۳۲۶ در یزد به دنیا آمد و فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۴۷ به عنوان گوینده در رادیو آغاز كرد. او طی بیش از پنج دهه حضور در رادیو، با صدایی آرام، لحنی متین، دانش ادبی و تسلط بر گویندگی و روایت، در برنامه‌های مختلف ادبی، اجتماعی و فرهنگی حضور داشت و برای چند نسل از مخاطبان رادیو به صدایی آشنا و ماندگار تبدیل شد.

رضوی در سال‌های فعالیت خود در رادیو، تنها یك گوینده صاحب‌صدا نبود؛ او با اخلاق حرفه‌ای، فروتنی، سواد، صمیمیت و احترام به مخاطب و همكاران، جایگاهی فراتر از یك نام در تاریخ رادیو پیدا كرد. درگذشت او برای اهالی صدا، فقدان چهره‌ای است كه هم صدایش شنیده می‌شد و هم منش انسانی‌اش در خاطر همكاران و مخاطبان باقی مانده است.