از دشمن نترسید؛ سرانجامش شکست و عذاب است

باشگاه خبرنگاران جوان -  آیات ۱۶ تا ۲۲ سوره شوری تصویری روشن از رویارویی دو جبهه ترسیم می‌کند، از یک سو دشمنان لجوج و ستیزه‌جویی که حق را انکار کرده و به قیامت ایمان ندارند و از سوی دیگر، اهل ایمان که با باور به روز حساب، زندگی خود را بر اساس رضای الهی تنظیم کرده‌اند.

هراس مؤمنان از قیامت و سقوط دشمنان حق

تفسیر المیزان این آیات را بیانگر سرانجام متفاوت این دو جریان می‌داند، جریانی که به دشمنی با حق برخاسته است، به عذابی دردناک گرفتار می‌شود و جبهه مؤمنان در باغ‌های سرسبز بهشت به نعمت‌های الهی دست می‌یابد.

جدال با حق، نشانه گمراهی دشمنان

خداوند در آغاز این بخش می‌فرماید که «وَالَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا اسْتُجِيبَ لَهُ...» کسانی که پس از آشکار شدن حق و اجابت دعوت الهی، همچنان به ستیزه و مجادله برمی‌خیزند، حجت و دلیلشان نزد پروردگار بی‌ارزش است. مقصود، مخالفانی هستند که با وجود روشن شدن نشانه‌های حق، از سر عناد به مقابله با پیام الهی برخاستند.این گروه نه تنها از حقیقت روی‌گردان شدند، بلکه با دشمنی و لجاجت، راه هدایت را بر خود بستند. از همین رو قرآن درباره آنان می‌گوید که غضب الهی بر آنان خواهد بود و «عَذَابٌ شَدِيدٌ» در انتظارشان است. شدت این عذاب، نتیجه طبیعی سرکشی و اصرار بر انکار حقیقت است.

دشمنانی که قیامت را دور می‌پندارند

در ادامه، قرآن از کسانی سخن می‌گوید که به قیامت ایمان ندارند «يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا». آنان از روی تمسخر یا انکار، وقوع قیامت را دور و ناممکن می‌دانند و خواهان شتاب در تحقق آن هستند.

این درخواست، ناشی از بی‌اعتقادی آنان به روز جزاست زیرا اگر به حقیقت قیامت باور داشتند، هرگز چنین سخنی بر زبان نمی‌آوردند. این روحیه نشان‌دهنده غفلت و غرور دشمنان حق است غروری که سرانجام آنان را به هلاکت و عذاب دردناک می‌کشاند.

مؤمنان بیمناک از قیامت و امیدوار به رحمت خدا

در مقابل، قرآن درباره اهل ایمان می‌فرماید که «وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ». مؤمنان از قیامت بیم دارند و یقین دارند که آن روز، حقیقتی انکارناپذیر است.این ترس، ترسی همراه با معرفت و مسئولیت‌پذیری است، نه یأس و ناامیدی. مؤمنان به دلیل آگاهی از عظمت روز حساب، همواره مراقب اعمال خود هستند و همین خوف سازنده، آنان را به سوی بندگی و اطاعت الهی سوق می‌دهد.قرآن پس از بیان این حقیقت، هشدار می‌دهد که تردیدکنندگان درباره قیامت، در گمراهی عمیقی قرار دارند «أَلَا إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ». این گمراهی، انسان را از درک حقیقت و رسیدن به سعادت محروم می‌کند.

لطف و مهربانی خدا نسبت به اهل ایمان

یکی از زیباترین فرازهای این آیات، بیان رحمت و مهربانی پروردگار است «اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ». خداوند نسبت به بندگان خود لطیف و مهربان است و روزی آنان را فراهم می‌کند.علامه طباطبایی «لطیف» بودن خدا را به معنای تدبیر دقیق و رحمت پنهان الهی می‌داند که در سراسر زندگی بندگان جریان دارد. مؤمنان، افزون بر بهره‌مندی از نعمت‌های دنیوی، مشمول رحمت ویژه الهی نیز هستند و همین لطف، آنان را به سعادت ابدی رهنمون می‌سازد.

قرآن در ادامه، قانون کلی حاکم بر زندگی انسان را بیان می‌کند هر کس کشت آخرت را بخواهد، خداوند بر محصول او می‌افزاید و هر کس تنها دنیا را طلب کند، بهره‌ای محدود خواهد داشت و در آخرت نصیبی نخواهد یافت. این آیات نشان می‌دهد که جهت‌گیری انسان، سرنوشت او را رقم می‌زند.

فرجام دشمنان کافر عذاب و حسرت

آیات پایانی این بخش، بار دیگر به سرنوشت منکران و ستمگران اشاره می‌کند. کسانی که راهی غیر از راه خدا برگزیدند و با حق به دشمنی برخاستند، در قیامت گرفتار عذاب دردناک خواهند شد. آنان نتیجه اعمال خود را مشاهده می‌کنند و ترس و وحشت سراسر وجودشان را فرا می‌گیرد.تفسیر المیزان تأکید می‌کند که عذاب الهی امری تحمیلی و جدا از اعمال انسان نیست، بلکه نتیجه طبیعی رفتار و انتخاب‌های اوست. دشمنان حق، با دست خود زمینه شقاوت و بدبختی ابدی خویش را فراهم کرده‌اند.

باغ‌های سرسبز، پاداش جبهه حق

در نقطه مقابل، خداوند درباره مؤمنان می‌فرماید که «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فِي رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِ». اهل ایمان و عمل صالح در باغ‌های سرسبز بهشت جای دارند و هر آنچه بخواهند نزد پروردگارشان برای آنان مهیاست.
تعبیر «روضات الجنات» نشانه گستردگی نعمت‌ها و سرور دائمی بهشتیان است. این پاداش عظیم، نتیجه ایمان، عمل صالح و باور حقیقی به قیامت است. قرآن از این نعمت‌ها با تعبیر «ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ» یاد می‌کند، فضلی بزرگ که خداوند به بندگان مؤمن خود عطا می‌کند.

در مجموع، آیات ۱۶ تا ۲۲ سوره شوری، مرز روشنی میان دو جبهه ترسیم می‌کند جبهه‌ای که با انکار قیامت و ستیزه با حق، سرانجامی جز عذاب و هلاکت ندارد و جبهه‌ای که با ایمان، خوف از روز حساب و عمل صالح، به رحمت الهی و باغ‌های جاودانه بهشت دست می‌یابد. این آیات یادآور آن است که آینده حقیقی انسان، نه در قدرت‌های زودگذر دنیا، بلکه در نسبت او با ایمان و آخرت رقم می‌خورد.
تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۸۵ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.

منبع:فارس