با فرارسیدنِ موجِ تازهای از بارانهایِ موسمی، چهرۀ شهرِ رشت یکباره دگرگون میشود و شتابِ عابران در پیادهروهایِ خیسِ سبزهمیدان، به رقصی آهسته در زیر چترهای عابران تبدیل میگردد. این بارانِ تابستانی، نقاشیِ بیبدیلی از طراوت و سرزندگی بر بومِ پهنۀ گیلان ترسیم میکند. صدایِ یکنواختِ قطرات بر ورقِ فلزیِ سایبانِ مغازههایِ قدیمیِ بازار، گویی یک نوایِ دلنشینِ صمیمی در فضایِ شهر میپیچد. قطراتِ درشتِ باران که همچون مرواریدهایی شفاف بر شاخسارِ درختانِ کهنسالِ شهذ باران مینشینند، طراوتی عمیق را به …