
باشگاه خبرنگاران جوان - جام جهانی همیشه فراتر از یک تورنمنت ملی بوده است. بزرگترین آوردگاه فوتبال جهان نه فقط محلی برای رقابت تیمها، بلکه بازاری بزرگ برای استعدادیابی و سکوی پرتاب بازیکنانی است که میخواهند مسیر حرفهای خود را متحول کنند. بسیاری از ملیپوشان ایرانی در دورههای مختلف با استفاده از همین فرصت، نگاه باشگاههای خارجی را به خود جلب کردند و راهی لیگهای معتبر شدند.
فرانسه ۹۸ و آغاز یک موج بزرگ
مهدی مهدویکیا، علی دایی، کریم باقری، مهدی پاشازاده، سیروس دینمحمدی، محمد خاکپور، رضا شاهرودی، علیرضا منصوریان، نیما نکیسا، علی لطیفی، ستاره همدانی و مهرداد میناوند از جمله بازیکنانی بودند که پس از این مسابقات مورد توجه باشگاههای خارجی قرار گرفتند.
آلمان ۲۰۰۶ و فرصتهای فردی در دل ناکامی
تیم ملی ایران با وجود صعودی مقتدرانه به جام جهانی ۲۰۰۶، در مرحله نهایی نتوانست انتظارات را برآورده کند. با این حال، آندرانیک تیموریان با نمایشهای درخشان خود نگاه فوتبال انگلیس را جلب کرد و راهی بولتون شد. آرش برهانی و مهرزاد معدنچی نیز پس از پایان مسابقات به فوتبال امارات منتقل شدند.
پروژه کیروش و افزایش ویترین لژیونرها
کارلوس کیروش با استفاده از بازیکنان شاغل در خارج از کشور، تیمی متفاوت ساخت و تعداد لژیونرهای حاضر در ترکیب ایران به شکل محسوسی افزایش یافت. دانیال داوری، اشکان دژاگه، رضا قوچاننژاد، مهرداد بیتآشور، علیرضا جهانبخش، مسعود شجاعی، جواد نکونام، پژمان منتظری و علیرضا حقیقی از جمله بازیکنان شاغل در فوتبال خارج از ایران بودند. درخشش برخی بازیکنان مانند جهانبخش و احسان حاجصفی نیز مسیر حرفهای آنها را وارد مرحله تازهای کرد.
روسیه ۲۰۱۸ و نزدیکترین فاصله تا رؤیا
تیم ملی با هدایت کیروش برابر مراکش به پیروزی رسید، مقابل اسپانیا نمایش قابل قبولی داشت و برابر پرتغال نیز شکست نخورد. این عملکرد موجب شد تعدادی از ملیپوشان بیش از گذشته در رادار باشگاههای خارجی قرار بگیرند. علیرضا بیرانوند با مهار پنالتی کریستیانو رونالدو به چهرهای شناختهشده تبدیل شد. سیدمجید حسینی، وحید امیری، امید ابراهیمی، روزبه چشمی و چند بازیکن دیگر نیز پس از این رقابتها فرصتهای تازهای برای حضور در فوتبال خارج از ایران پیدا کردند.
قطر ۲۰۲۲ و خاموشی بازار انتقالات
در شرایطی که در سالهای گذشته پایان جام جهانی همواره با افزایش پیشنهادها برای ملیپوشان همراه بود، این بار اتفاق متفاوتی رخ داد. فوتبال ایران نه ستارهای تازه به اروپا صادر کرد و نه موفق شد روند صعودی سالهای گذشته را ادامه دهد. نتیجه آن شد که امروز بخش مهمی از لژیونرهای ایرانی در لیگهای حوزه خلیج فارس و روسیه فعالیت میکنند.
۲۰۲۶ و رؤیای تکرار یک مسیر تاریخی
در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، نگاهها به نسل تازه فوتبال ایران دوخته شده است. نسلی که میتواند بار دیگر مسیر حضور در فوتبال اروپا را احیا کند. در این میان نام امیرمحمد رزاقنیا بیش از دیگران جلب توجه میکند. هافبک جوان و آیندهدار فوتبال ایران از نظر شرایط سنی و موقعیت حرفهای شباهت زیادی به بازیکنانی دارد که در جامهای جهانی گذشته سکوی پرتاب خود را پیدا کردند. البته در تیم پیر ایران بازیکنانی همچون علی قربانی و صالح حردانی هم هستند که میتوانند از این موقعیت برخوردار باشند. حتی آریا یوسفی که قلعهنویی نگاهی ویژه به این بازیکن دارد. باید دید سرنوشت این نامها چه خواهد شد.
منبع: روزنامه قدس

















































