چگونه در عصر حواس‌پرتی کلاسیک‌ها را بخوانیم؟

باشگاه خبرنگاران جوان - استفاده مداوم از صفحه ‌نمایش‌ها، مغز را به مرور سطحی اطلاعات و چندوظیفگی عادت داده و توان توجه طولانی‌مدت را کاهش می‌دهد. پژوهش‌هایی درباره «اثر ضعف خواندن از صفحه نمایش» نشان می‌دهد خواندن روی کاغذ معمولاً به درک عمیق‌تر متن منجر می‌شود و حافظه و یادآوری اطلاعات نیز قوی‌تر است. همین موضوع یکی از دلایلی است که بازگشت به مطالعه کتاب‌های کلاسیک را همچنان ارزشمند می‌کند.

بسیاری از آثار کلاسیک حجیم‌اند و همین موضوع ممکن است خوانندگان را در همان نگاه نخست دلسرد کند. رمان‌هایی مانند «میدل ‌مارچ» یا «بینوایان» علاوه بر حجم زیاد، زبانی پیچیده و جمله‌هایی طولانی دارند. با این حال، همین پیچیدگی‌ها بخشی از ارزش آن‌هاست. چنین آثاری می‌توانند مهارت توجه عمیق، درک ظرافت‌های زبانی و همدلی با تجربه‌های انسانی را تقویت کنند.برای نمونه، هنگام خواندن «رابینسون کروزوئه» خواننده در صبر و دقت شخصیت اصلی شریک می‌شود؛ مردی که در جزیره‌ای دورافتاده گرفتار شده و ناچار است با دقت به کوچک‌ترین نشانه‌های محیط توجه کند. چنین روایت‌هایی تمرین توجه و مشاهده دقیق هستند. همچنین یکی از ساده‌ترین راه‌ها این است که به سراغ کلاسیک‌هایی بروید که به ژانر مورد علاقه شما نزدیک‌اند.

۳ کلاسیک کوتاه برای شروع

«سیلاس مارنر» اثر جورج الیوت داستان بافنده‌ای منزوی است که پس از طرد شدن از جامعه مذهبی خود، زندگی‌اش را در تنهایی می‌گذراند. ورود دختربچه‌ای به نام اپی به زندگی او مسیر تازه‌ای برای معنا و محبت می‌گشاید. این رمان نمونه‌ای فشرده و قابل دسترس از توجه الیوت به احساسات و همدلی انسانی است.

«دوبلینی‌ها» نوشته جیمز جویس مجموعه‌ای از ۱۲ داستان کوتاه است که تصویری واقع‌گرایانه از زندگی ایرلندی ارائه می‌دهد. داستان‌ها میان لحظه‌های مکاشفه و احساس بن‌بست در نوسان‌اند و موضوعاتی مانند کنش و بی‌عملی، خیانت و آرمان‌گرایی سیاسی را بررسی می‌کنند.

«خانم دالووی» اثر ویرجینیا وولف در یک روز تابستانی در لندن سال ۱۹۲۳ رخ می‌دهد. در حالی که کلاریسا دالووی برای برگزاری میهمانی آماده می‌شود، روایت در ذهن شخصیت‌های مختلف حرکت می‌کند و سایه جنگ جهانی اول همچنان بر زندگی اجتماعی و روانی جامعه دیده می‌شود. شخصیت سپتیموس اسمیت یکی از نخستین تصویرهای ادبی از «شوک جنگ» را ارائه می‌دهد.

منبع: روزنامه قدس