حتی فیلم اصغر فرهادی هم دیگر اتفاق نیست ؛ چرا کسی درباره «داستان‌های موازی» حرف نمی‌زند؟

فرقی نمی‌کرد فیلمش شاهکار باشد یا محل اختلاف، مهم این بود که همه درباره‌اش حرف می‌زدند. اما این بار، «داستان‌های موازی» بی‌سروصدا به دست مخاطبان ایرانی رسید و برخلاف انتظار، تقریباً هیچ موجی در فضای سینمایی و شبکه‌های اجتماعی ایجاد نکرد. 

از «درباره الی» تا «جدایی نادر از سیمین»، از «گذشته» تا «فروشنده» و حتی «قهرمان»، هر بار که فیلمی از او اکران می‌شد، فضای سینمایی و حتی شبکه‌های اجتماعی پر از بحث، تحلیل، موافقت و مخالفت بود. موافقان از پیچیدگی اخلاقی آثارش می‌گفتند و مخالفان از تکرار فرمول‌های روایی‌اش. 

اما یک چیز همیشه ثابت بود، هیچ‌کس نسبت به فیلم تازه فرهادی بی‌تفاوت نمی‌ماند. این بار اما ماجرا متفاوت است.

«داستان‌های موازی» چند روز پیش همزمان با روز ملی سینما با زیرنویس فارسی در اختیار مخاطبان ایرانی قرار گرفت، اتفاقی که اگر چند سال پیش رخ می‌داد، احتمالاً موجی از یادداشت‌ها، نقدها، بحث‌ها و واکنش‌ها را به راه می‌انداخت. اما این بار، به جز چند نقد تخصصی، سکوتی عجیب بر فضای سینمایی ایران حاکم شد، سکوتی که شاید از خود فیلم مهم‌تر باشد.

بهرحال فیلم با حضور تعداد زیادی از بازیگران مطرح در سطح سینمای جهان در جشنواره کن 2026 حضور داشت و همین یک قلم برای پرداختن به آن بسیار جای بحث دارد.

کاترین دنو ، اصغر فرهادی و الیزابت هوپر در فرش قرمز جشنواره کن 2026

وسوسه‌ انگیز است که همه چیز را به کیفیت فیلم نسبت دهیم. شاید برخی معتقد باشند «داستان‌های موازی» به اندازه آثار موفق گذشته فرهادی غافلگیرکننده نیست یا انتخاب فضای فرانسوی و شخصیت‌هایی خارج از بستر همیشگی او باعث شده مخاطب ایرانی کمتر با آن ارتباط برقرار کند.

این تحلیل می‌تواند بخشی از حقیقت باشد، اما بعید است تمام حقیقت باشد. فیلم‌های متوسط یا حتی ضعیف‌تر فرهادی هم در گذشته بحث‌های فراوانی ایجاد می‌کردند. بنابراین، مسئله فقط خود فیلم نیست.

شاید مهم‌ترین تغییر، خود مخاطب ایرانی باشد. جامعه ایران در چند سال گذشته چنان درگیر بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی شده که جایگاه سینما در زندگی روزمره تغییر کرده است.  …