نیکفر باشگاه را سازمانی متشکل از چهار محور «نرمافزار، سختافزار، سازمانافزار و انسانافزار» میداند و میگوید: «همانطور که یک میز برای ایستادن به چهار پایه نیاز دارد، باشگاه نیز برای حرکت درست باید هر چهار محور را همزمان تقویت کند.» به گفته او، باشگاه فولاد سپاهان با تشکیل یک تیم تخصصی، اصلاح این چهار محور را در دستور کار قرار داده و روی فرآیندهای سازمانی، زیرساختها، سختافزارهای کامپیوتری، نیروی انسانی، آموزش و جوانسازی مدیران کار کرده است. حاصل این اقدامات، به گفته مدیرعامل باشگاه، ایجاد استانداردهایی برای اداره بهتر مجموعه بوده است.
باشگاه های ایرانی عمدتاً مرکز هزینه هستند
نیکفر فاصله باشگاهداری ایران با باشگاههای بزرگ دنیا را قابل توجه میداند و درباره ارزیابی خود از وضعیت سپاهان میگوید: «من در باشگاهداری، در مقایسه با باشگاههای روز دنیا، به خودمان از ۱۰۰ نمره، ۴۰ میدهم.»
او دلیل این فاصله را تفاوت ساختار اقتصادی و مدیریتی باشگاههای ایران با باشگاههای بزرگ خارجی عنوان میکند. به گفته نیکفر، باشگاههای ایرانی عمدتاً «مرکز هزینه» هستند، در حالی که بسیاری از باشگاههای بزرگ دنیا ساختاری درآمدزا دارند.
مدیرعامل سپاهان در توضیح این تفاوت میگوید: «در مورد سپاهان، ۹۹ درصد هزینههای باشگاه توسط فولاد مبارکه تأمین میشود، در حالی که باشگاههایی مانند منچستریونایتد، رئال مادرید و بارسلونا ساختاری درآمدزا دارند و حتی به سهامداران خود سود میدهند. تفاوت ساختاری میان این دو مدل بسیار زیاد است.»
حق پخش؛ حلقه مفقوده درآمدزایی …
