بازار
فاصله چهل و چهار واحدی میان هرمزگان صدرنشین و تهران در انتهای جدول، گواهی آشکار بر جغرافیای نابرابری اقتصادی است که در آن، تورم سهم‌خواه اصلی این ویرانی لقب گرفته است.
وقتی موتور محرک تورم با شتابی ویرانگر تاخت می‌زند و رکود بازار کار در استان‌هایی نظیر کرمانشاه و بوشهر بر این پیکر رنجور آوار می‌شود، اعداد و ارقام رسمی دیگر نه یک آمار خشک، که صدای استخوان‌های خانوارهای زیر چرخ‌دنده‌های فشارهای معیشتی هستند. مطالب پیشنهادی بازار کار در حال بازگشت به وضع قبل از کرونا ۱۴۰۰/۰۸/۲۱ آمادگی ایران برای اعزام نیروی کار متخصص به فنلاند ۱۴۰۰/۰۸/۱۴
این روایت تلخ، سند محکمی است بر اینکه اقتصاد ایران نه با یک میانگین واحد، بلکه با سی و یک جغرافیای مجزا از بحران اداره می‌شود. جغرافیای نابرابری و توهم میانگین‌ها
اقتصاد ایران این روزها در چنبره اعدادی گرفتار شده است که سیاست‌گذاران نشسته در پایتخت با آنها بازی می‌کنند، غافل از اینکه میانگین‌های کلان ملی هیچ‌گاه نمی‌توانند درد جانکاه سفره‌های خالی را در گوشه‌وکنار کشور درمان کنند.
وقتی شاخص فلاکت در هجده استان از مرز بحرانی یکصد عبور می‌کند و فاصله‌ای معادل چهل و چهار واحد میان هرمزگان صدرنشین و تهران در انتهای جدول رقم می‌خورد، گواهی آشکار بر جغرافیایی از نابرابری اقتصادی صادر می‌شود که در آن تورم به موتور محرک ویرانی سفره‌ها تبدیل شده است.
در این میان، رکوردهای سرسام‌آور تورمی در استان‌های جنوبی و غربی کشور با رکود بازار کار و شکاف‌های عمیق مشارکت اقتصادی گره خورده است تا آمارهای خشک رسمی به صدای استخوان‌های خانوارهایی تبدیل شود که زیر چرخ‌دنده‌های فشارهای معیشتی له می‌شوند.
این روایت تلخ، سند محکمی است بر اینکه اقتصاد ایران نه با یک میانگین واحد، بلکه با سی و یک جغرافیای کاملاً مجزا از بحران اداره می‌شود. هرمزگان در صدر و تهران در انتهای جدول فلاکت …
