استاد پژوهشگاه زلزله‌شناسی با تشریح ۳ سناریوی احتمالی وقوع زمینلرزه در تهران با بزرگای ۶ تا ۷.۴، گفت: پیامدهای چنین رخدادی می‌تواند از خسارت‌های موضعی و آسیب به ساختمان‌های ضعیف تا فروریزش گسترده، اختلال همزمان در زیرساخت‌های حیاتی و شکل‌گیری بحران چندبخشی متغیر باشد؛ ضمن آنکه بر اساس برخی مطالعات، مناطق مرکزی و شرقی تهران از نظر آسیب‌پذیری برجسته هستند.
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از ایسنا، زمینلرزه ۲۱ آبان‌ماه ۱۳۹۶ ازگله ـ سرپل‌ذهاب با بزرگای گشتاوری ۷.۳، یکی از بزرگترین و مخرب‌ترین زمینلرزه‌های ایران در دهه‌های اخیر بود؛ رخدادی که در نزدیکی مرز ایران و عراق به وقوع پیوست و بخش‌هایی از استان کرمانشاه، به‌ویژه سرپل‌ذهاب را با ویرانی گسترده مواجه کرد. این زمینلرزه حدود ۶۲۰ کشته و بیش از ۱۲ هزار مجروح بر جای گذاشت و هزاران واحد مسکونی را تخریب کرد یا در شمار ساختمان‌های غیرقابل سکونت قرار داد. قطع آب و برق، آسیب به زیرساخت‌های حیاتی، دشواری امدادرسانی و آوارگی شمار زیادی از خانوارها، ابعاد این حادثه را از یک رخداد طبیعی به بحرانی انسانی و اجتماعی تبدیل کرد.
اکنون با گذشت ۹ سال از این زمینلرزه، تجربه سرپل‌ذهاب همچنان یادآور این واقعیت است که به گفته رییس مرکز پیش‌بینی زلزله پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی، بزرگی زلزله تنها بخشی از معادله خسارت است و میزان آمادگی، کیفیت ساخت‌وساز و تاب‌آوری زیرساخت‌ها در تعیین ابعاد فاجعه نقشی تعیین‌کننده دارند.
درس زمینلرزه ۲۱ آبان ۱۳۹۶ سرپل ذهاب برای تهران :بحران یا خسارت قابل مدیریت؟
مهدی زارع در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به اینکه امسال، نهمین سالروز زمینلرزه ۲۱ آبان‌ماه ۱۳۹۶ ازگله سرپل‌ذهاب و آخرین زمینلرزه با بزرگای بیش از ۷ در ایران است، اظهار کرد: پس از گذشت ۹ سال از این رخداد، این پرسش مطرح است که چه درس‌هایی از این زمینلرزه برای تهران گرفته‌ایم و آیا هر زمینلرزه بزرگی الزاماً به بحران ملی تبدیل می‌شود؟ پاسخ این پرسش منفی است و برای بررسی پیامدهای زمینلرزه باید میان سه مفهوم تمایز قائل شد؛ نخست، اندازه یا بزرگای زلزله، دوم، میزان خسارات فیزیکی و سوم، چگونگی تبدیل این خسارات به بحران انسانی و مدیریتی. …
بازار
