یافتههای پژوهشگران نشان میدهد که با استفاده از این رویکرد جدید، ممکن است مشخص شود که تا ۹ درصد از افراد دچار چاقیِ تشخیصدادهنشده هستند. همچنین به گفته آنان، ممکن است تا ۳ درصد از کسانی که صرفاً بر اساس شاخص توده بدنی چاق محسوب میشدند، در واقع بهاشتباه در این دسته قرار گرفته باشند.
به گفته پژوهشگران، این معیار جدید همچنین میتواند میان «چاقی بالینی» - که نوعی بیماری فعال ناشی از چربی مازاد است و به بدن آسیب میرساند - و «چاقی پیشبالینی» - که شامل چربی مازاد است اما در حال حاضر آسیب فعالی به سلامت فرد نمیزند — تمایز قائل شود.
هدف از این مطالعه جدید، آزمودن یک چارچوب تشخیصی بود که در ژانویه ۲۰۲۵ بوسیله کمیسیونی از نشریه «لنست: دیابت و غدد درونریز» پیشنهاد شده است.
دستورالعملهای «لنست» از یک فرآیند دو مرحلهای استفاده میکنند: در مرحله اول، چربی مازاد بدن با استفاده از ترکیبی از شاخص توده بدنی، دور کمر، نسبت دور کمر به قد و سایر اندازهگیریها شناسایی میشود. در مرحله دوم، افرادی که دارای چربی مازاد بدن هستند، تحت بررسیهای تکمیلی قرار میگیرند تا مشخص شود آیا به چاقی بالینی مبتلا هستند یا در مرحله پیشبالینی قرار دارند.
شاخص توده بدنی به دلیل ناکافی بودن در ارزیابی خطرات سلامتیِ ناشی از اضافه وزن، مورد انتقاد قرار گرفته است.
برای مثال، یک بدنساز ممکن است به دلیل توده عضلانی سنگین خود، دارای شاخص توده بدنی در سطح چاقی باشد؛ زیرا این شاخص تفاوتی میان چربی و عضله قائل نمیشود.
پژوهشگران برای آزمودن این چارچوب جدید، دادههای سلامت بیش از ۸۴۴ هزار بزرگسال را در کشورهای چین، بریتانیا، آمریکا و اسپانیا تحلیل کردند. نتایج نشان داد که بین ۲۳ تا ۳۱ درصد از کل موارد چاقی، مربوط به «چاقی بالینی» است و از هر … …


دانلود از کافه بازار
































































































































































