افزایش حضور زنان در مدیریت، نیازمند اصلاح رویه‌ها و ساختارهای موجود است

مریم انجم روز در یادداشتی با عنوان «زنان؛ از مطالبه حضور تا حق تصمیم‌گیری» در روزنامه اعتماد نوشت: یکی از پرسش‌های مهم درباره آینده جامعه ایران، نسبت میان جایگاه واقعی زنان در عرصه اجتماعی و سهم آنان در ساختارهای تصمیم‌گیری است. زنان ایرانی در دهه‌های گذشته مسیر قابل‌توجهی در دستیابی به آموزش، حضور اجتماعی، استقلال اقتصادی و مشارکت مدنی پیموده‌اند و امروز در بسیاری از عرصه‌ها از بازیگران اصلی تحولات جامعه به شمار می‌روند. با این حال، هنوز میان ظرفیت‌ها و توانمندی‌های آنان و فرصت‌هایی که برای مشارکت در مدیریت و تصمیم‌گیری در اختیارشان قرار می‌گیرد، فاصله‌ای جدی وجود دارد. این فاصله را نباید صرفا مساله‌ای مربوط به زنان دانست؛ موضوع به عدالت اجتماعی، استفاده از سرمایه انسانی کشور و کیفیت حکمرانی ارتباط مستقیم دارد. مساله امروز زنان، دیگر صرفا مطالبه حضور در عرصه‌های عمومی نیست؛ سخن از حق مشارکت موثر در تصمیم‌گیری و ایفای نقش در تعیین سرنوشت جامعه است. حضور زنان در مسوولیت‌های مدیریتی زمانی معنا پیدا می‌کند که با اختیار، استقلال و امکان اثرگذاری واقعی همراه باشد. ممکن است در یک ساختار مدیریتی چند زن به مسوولیت‌هایی دست یابند، اما اگر امکان تأثیرگذاری بر سیاست‌ها و جهت‌گیری‌های کلان را نداشته باشند، نمی‌توان از مشارکت واقعی سخن گفت. آنچه اهمیت دارد، صرفا تعداد زنان در جایگاه‌های مدیریتی نیست، بلکه میزان اختیار و اثرگذاری آنان است. یکی از خطاهای رایج در مواجهه با مطالبه مدیریت زنان، تلقی آن به عنوان امتیازی از سوی ساختار قدرت است.. …