ماده چهارم پیمان حق بهرهمندی از فناوری هستهای صلحآمیز را به رسمیت میشناسد و ماده ششم همه اعضا را به مذاکره با حسن نیت برای خلع سلاح هستهای متعهد میکند. با این حال، نظارت سختگیرانه بر فعالیت کشورهای فاقد سلاح هستهای در کنار کندی روند خلع سلاح قدرتهای هستهای، تصور وجود استانداردهای دوگانه را تقویت کرده است.
ایران برنامه هستهای خود را برای تولید برق، تحقیقات علمی و توسعه فناوری میداند، اما آمریکا و متحدانش درباره غنیسازی اورانیوم، شفافیت فعالیتها و احتمال کاربرد نظامی آن نگرانی دارند. توافق برجام در سال ۲۰۱۵ با هدف محدودسازی برنامه هستهای ایران و افزایش نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی در برابر رفع تحریمها شکل گرفت، اما خروج آمریکا از توافق در سال ۲۰۱۸ اعتماد دیپلماتیک را تضعیف کرد. حملات نظامی سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ نیز امکان راستیآزمایی را دشوارتر کردهاند. اختلال در دسترسی بازرسان و نبود اطلاعات قابل اتکا درباره مواد و تأسیسات هستهای، احتمال محاسبه اشتباه و تشدید درگیری را افزایش داده است.
فشار نظامی ممکن است زیرساختهای هستهای را تخریب کند، اما دانش فنی و انگیزههای سیاسی برنامه هستهای را از میان نمیبرد. حتی حملات خارجی میتوانند این برداشت را در ایران تقویت کنند که بازدارندگی هستهای برای … …


دانلود از کافه بازار
































































































































































