شاهنامه فردوسی، مهم‌ترین اثر حماسی کشور ما در تاریخ است که همواره از جهات مختلف ادبی، تاریخی و حتی درس زندگی مورد توجه خاص و عام در داخل و خارج بوده است. محققان با رجوع به این اثر مهم و مایه مباهات، پدیده جنگ و ضدجنگ را از دیدگاه آن مورد کاوش قرار داده‌اند.

بسیاری می‌پرسند چرا در غبارِ رسانه‌ها، تشخیص حق از باطل دشوار شده است؟ سیدیاسر موحدفرد در این گفت‌وگو با بازخوانی شاهنامه، از استراتژی فریب اهریمن، ضرورت بازگشت به «آیین شهریاری» و نقش حیاتی پهلوانان در شکستن دیوار میان مردم و حاکمیت برای عبور از بحران‌های امروز می‌گوید.

بسیاری می‌پرسند چرا در غبارِ رسانه‌ها، تشخیص حق از باطل دشوار شده است؟ سیدیاسر موحدفرد در این گفت‌وگو با بازخوانی شاهنامه، از استراتژی فریب اهریمن، ضرورت

بسیاری می‌پرسند چرا در غبارِ رسانه‌ها، تشخیص حق از باطل دشوار شده است؟ سیدیاسر موحدفرد در این گفت‌وگو با بازخوانی شاهنامه، از استراتژی فریب اهریمن، ضرورت

بسیاری می‌پرسند چرا در غبارِ رسانه‌ها، تشخیص حق از باطل دشوار شده است؟ در این رابطه سیدیاسر موحدفرد به بازخوانی شاهنامه پرداخته است.

این روزها مصادف با سالروز درگذشت مجتبی مینوی است. او زاده ۱۹بهمن ۱۲۸۲ بود و به این خاطر که پدرش عیسی شریعتمداری، طلبه‌ای بود که در سامره نزد محمدتقی شیرازی تحصیل می‌کرد، مجتبی نیز تحصیلات مقدماتی خود را در این شهر انجام داد. در سال ۱۲۹۰ به همراه خانواده به ایران بازگشت و به ادامه تحصیل در مدارس امانت …

ایسنا/ ادیب، مترجم و عرفان‌پژوه پیشکسوت با بیان اینکه نسل جوان از خود بیگانه شده‌ است، گفت: در آن روزگاری که ما درس می‌خواندیم کسی در دبیرستان و دانشگاه نبود که «گلستان» و «بوستان» را نخوانده باشد و نشناسد، «شاهنامه» را نشناسد و نخوانده باشد. ایسنا: ادیب، مترجم و عرفان‌پژوه پیشکسوت با بیان اینکه نسل

ادیب، مترجم و عرفان‌پژوه پیشکسوت با بیان اینکه نسل جوان از خود بیگانه شده‌ است، گفت: در آن روزگاری که ما درس می‌خواندیم کسی در دبیرستان و دانشگاه نبود که «گلستان» و «بوستان» را نخوانده باشد و نشناسد، «شاهنامه» را نشناسد و نخوانده باشد.

اقتصادنیوز: چگونه می‌توان کسی را محکوم کرد برای موضوعی که آن موضوع (شاهنامۀ فردوسی) خودش ما را الزام به عفو و گذشت می‌کند و درس دهش و چشم‌پوشی می‌دهد تا از کینه‌ها بگذریم و فراموش کنیم؟

این برخورد قضایی با طنزپرداز فضای مجازی از بنیاد با روح و تعالیم شاهنامه تنافر دارد. چگونه می‌توان کسی را محکوم کرد برای موضوعی که آن موضوع (شاهنامۀ فردوسی) خودش ما را الزام به عفو و گذشت می‌کند و درس دهش و چشم‌پوشی می‌دهد تا از کینه‌ها بگذریم و فراموش کنیم؟