سومی ایران به‌تنهایی تمام ماجرای تیم ملی آزاد نیست. آنچه اهمیت مضاعفی دارد، عملکرد کشتی‌گیرانی است که قرار است در لس‌آنجلس بار اصلی مدال‌آوری را بر دوش بکشند. تیمی که هدفش قهرمانی المپیک است، نمی‌تواند به چند مدال و درخشش مقطعی ستاره‌هایش بسنده کند. معیار اصلی، توانایی عبور از مدعیان جهانی و حفظ آمادگی در مسابقات سرنوشت‌ساز است؛ معیاری که برخی ملی‌پوشان ایران در آستانه نتوانستند آن را برآورده کنند.
نخستین نشانه‌های نگرانی در وزن ۶۵ کیلوگرم دیده شد؛ جایی که رحمان عموزاد، یکی از امیدهای اصلی کشتی ایران برای المپیک آینده، مقابل وازگن توانیان ارمنستانی شکست خورد و از رسیدن به فینال بازماند. هرچند او در پایان مسابقات مدال برنز گرفت، اما برای کشتی‌گیری با سابقه قهرمانی جهان، این نتیجه نمی‌تواند کاملاً رضایت‌بخش باشد. عموزاد برای رسیدن به سکوی نخست المپیک باید در مدیریت لحظات حساس، تصمیم‌گیری‌های مسابقه‌ای و مقابله با حریفان صاحب‌سبک به پختگی بیشتری برسد. استعداد او انکارشدنی نیست، اما المپیک محل نمایش توانایی‌های بالقوه نیست؛ آنجا فقط آمادگی واقعی تعیین‌کننده است.
ماجرای کامران قاسمپور اما یکی از تلخ‌ترین اتفاقات این رقابت‌ها بود. او در وزن ۸۶ کیلوگرم ابتدا با پیروزی مقابل ماگومد رمضانوف، قهرمان المپیک، امیدها را زنده کرد، اما در ادامه مقابل مالک شاویف قرقیزستانی با ضربه فنی شکست خورد. این اتفاق برای کشتی‌گیری با تجربه و توانایی‌های فنی قاسمپور، نتیجه‌ای دور از … …
دانلود از کافه بازار
