پاسخ پژوهش‌های جدید چندان ساده نیست. بخشی از ذرات آلاینده از سایش لاستیک و ترمز خودروها ایجاد می‌شوند، بخشی از گردوغبار خیابان و فعالیت‌های عمرانی دوباره وارد هوا می‌شوند و گروهی از ذرات نیز در اثر واکنش‌های شیمیایی در جو شکل می‌گیرند.
مسئله مهم‌تر آن است که همه این آلاینده‌ها رفتار یکسانی ندارند. بعضی در هوای سرد بیشتر تجمع پیدا می‌کنند و برخی دیگر در ماه‌های گرم افزایش می‌یابند. بنابراین، آلودگی تهران را نمی‌توان فقط با یک عامل یا یک فصل توضیح داد.
سه پژوهش علمی درباره پایتخت، از زاویه‌های متفاوتی به این مسئله پرداخته‌اند؛ پژوهش‌هایی که در کنار یکدیگر نشان می‌دهند آلودگی هوا چگونه از خیابان و تونل تا فضای تنفسی شهروندان امتداد پیدا می‌کند. تونل نیایش چه چیزی را درباره آلودگی تهران فاش کرد؟
یکی از تازه‌ترین پژوهش‌های مرتبط با آلودگی هوای تهران در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ در نشریه علمی Environmental Pollution منتشر شده است. عنوان این مطالعه «مشخصه‌یابی ذرات معلق ناشی از ترافیک در یک تونل شهری؛ تفکیک سهم آلایندگی اگزوز و منابع غیراگزوزی» است.
پژوهشگران در این تحقیق، تونل نیایش تهران را برای بررسی آلاینده‌های ناشی از ترافیک انتخاب کرده‌اند. دلیل انتخاب چنین محیطی نیز روشن است: تونل‌ها به دلیل تراکم بالای خودروها و محدودیت تهویه، امکان بررسی دقیق‌تر آلاینده‌هایی را فراهم می‌کنند که مستقیماً از فعالیت وسایل نقلیه تولید می‌شوند.
در این مطالعه، نمونه‌برداری در دو فصل سرد و گرم و در ورودی و خروجی تونل انجام شده است. پژوهشگران با استفاده از تجهیزات اندازه‌گیری، غلظت ذرات PM2.5 و PM10 و ترکیبات شیمیایی آنها را بررسی کرده‌اند.
نتایج نشان می‌دهد که در تولید ذرات PM2.5، آلایندگی ناشی از اگزوز خودروها همچنان سهم غالب را دارد؛ اما پس از آن، منابع غیراگزوزی و گردوغبار برخاسته از سطح جاده نیز نقش قابل توجهی ایفا می‌کنند. …
دانلود از کافه بازار
