جمشید آموزگار در حالی نخست‌وزیر ایران شد که کشور با بحران اقتصادی، فشارهای خارجی و افزایش اعتراضات داخلی روبه‌رو بود؛ مجموعه‌ای از عوامل که سرانجام به پایان زودهنگام دولت او انجامید.