او با استفاده از اشیای روزمره، تصاویر آرشیوی و نمادهای فرهنگی، آثاری درباره نژادپرستی، هویت، معنویت و تاریخ سیاهپوستان خلق میکرد.
سار در سال ۱۹۲۶ در لسآنجلس متولد شد و تحصیلات هنری خود را از سال ۱۹۴۵ آغاز کرد. آشنایی او با آثار جوزف کورنل در دهه ۱۹۶۰، مسیر هنریاش را تغییر داد و او را به سمت ساخت آثار ترکیبی از اشیای مختلف سوق داد.
یکی از شناختهشدهترین آثار سار، «رهایی آنت جمیما» (The Liberation of Aunt Jemima) است که در سال ۱۹۷۲ خلق شد.
او در این اثر، پیکره «آنت جمیما»؛ شخصیت تبلیغاتی یک برند محصولات صبحانه که به دلیل بازنمایی کلیشههای نژادپرستانه مورد انتقاد بود، درون یک جعبه شیشهای قرار داد و با افزودن یک تفنگ اسباببازی، آن را از تصویر یک خدمتکار به نمادی از مقاومت تبدیل کرد.
سار در آثار دیگری مانند «بگذار سرگرمت کنم» و «ریتم دارم» نیز به سراغ تصاویر و نمادهای مرتبط با خشونت و تبعیض نژادی رفت. در این آثار، تصاویر اعدامهای بدون محاکمه، شخصیتهای کلیشهای سیاهپوستان و اشیای روزمره در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند.
با این حال، دغدغههای سار به مسائل نژادی محدود نبود. آیین، مذهب و معنویت نیز جایگاه مهمی در آثار او داشتند. او از مهرهها، طلسمها، جواهرات قدیمی، شمع، سنگ، پر و اشیای دورریختنی استفاده میکرد و با ترکیب آنها، آثاری شبیه محراب و زیارتگاه میساخت.
از دیگر آثار شناختهشده او میتوان به «پنجره دختر سیاهپوست» (Black Girl’s Window)، «گریس گریس گاردین» (Gris Gris Guardian) و «موجوتک» (Mojotech) اشاره کرد.
سار در طول فعالیت هنری خود نمایشگاههای متعددی در آمریکا و اروپا برگزار کرد. در سال ۲۰۲۰ نیز همزمان با برگزاری نمایشگاههایی از آثارش در موزه هنر مدرن نیویورک و موزه هنر شهرستان لسآنجلس، جایگاه او در هنر معاصر بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت.
بتی سار در ۹۹ سالگی از دنیا رفت و سه دختر و شش نوه از او به یادگار مانده است.
انتهای پیام/
