تا کنون در یک باغ وسیع بوده اید؟ باغی که در هر گوشه اش درختانی میوه کاشته اند و هر یک در زمان خود بار و بهره می دهند؟ چندان غیرعادی نیست که در چنین باغی و در گوشه ای از آن، چند درخت سایه گستر همچون بید مجنون نیز کاشته باشند که گاهی صاحبان باغ و احیانا میهمانان شان، ساعتی زیر سایه آن سکنی کنند و از خُنکای …

تا کنون در یک باغ وسیع بوده اید؟ باغی که در هر گوشه اش درختانی میوه کاشته اند و هر یک در زمان خود بار و بهره می دهند؟ چندان غیرعادی نیست که در چنین باغی و در گوشه ای از آن، چند درخت سایه گستر همچون بید مجنون نیز کاشته باشند که گاهی صاحبان باغ و احیانا میهمانان شان، ساعتی زیر سایه آن سکنی کنند و از خُنکای …

آخرین خبر/بچه‌ها، سهراب سپهری وقتی هم‌سنِ شما بود، در کاشان جور دیگری زندگی را تماشا می‌کرد. او گاهی ساعت‌ها کنار جوی آب می‌نشست؛ نه برای اینکه کاری ندارد، بلکه چون می‌خواست چیزی را پیدا کند که خیلی‌ها نمی‌بینند: صدای زندگی. به باد که از لابه‌لای درخت‌ها رد می‌شد گوش می‌داد، به سایه‌ها نگاه می‌کرد،

اجتماعی رکنا ؛ وقتی صحبت از مقابله با گرمای شهری به میان می‌آید، ذهن بیشتر ما بی‌درنگ به تصویری آشنا می‌رود: خیابانی سایه‌روشن، ردیفی از درختان کهنسال و هوایی که زیر برگ‌ها خنک‌تر از خیابان آفتاب‌زده است. این تصویر درست است، اما کامل نیست. درخت، ابزاری کند و پرهزینه برای مقابله با گرماست؛ ابزاری که …

درخت‌کاری تنها راه مقابله با گرمای شهری نیست. این گزارش ۶ راهکار معماری و شهرسازی برای سایه‌سازی، کاهش جزیره حرارتی و افزایش تاب‌آوری شهری را بررسی

آبشار ویسادار، که نامش در زبان تالشی به معنای «سایه درخت بید» است، یکی از شگفت‌انگیزترین و متفاوت‌ترین آبشار‌های ایران محسوب می‌شود.

داستان کوتاه و آموزنده سایه درخت؛ حکایتی زیبا درباره بخشندگی و قدردانی سال ها پیش، در روستایی کوچک، درخت چنار بزرگی کنار جاده ای خاکی قرار داشت هر رهگذری که از آن مسیر عبور می کرد، برای دقایقی زیر

درختی که همه از آن استفاده می‌کردند، اما هیچ‌کس از او تشکر نمی‌کرد؛ تا روزی که همه حقیقت را فهمیدند...

برنا- گروه استان‌ها: مسجد گُله‌رنه در شهر پاوه که با قدمتی ۱۵۰ ساله در کنار یک درخت چنار ۵۰۰ ساله قرار گرفته است، به‌عنوان عبادتگاهی متفاوت و یکی از جاذبه‌ها...

هوای شیراز بوی بهار نارنج می‌داد و حیاط حافظیه مثل همیشه پر از قدم‌های آرام و صداهای آهسته بود. سنگ‌های سپید زیر پا می‌درخشیدند و نسیم ملایمی از میان درختان می‌گذشت. در چنین لحظه‌هایی، آدم احساس می‌کند شعر در هوا جریان دارد؛ گویی هر برگ درخت و هر سنگ، مصرعی از غزل‌های حافظ را زمزمه [ ]