کاوشها در این محوطه در ژوئیه ۲۰۲۶، همزمان با مرمت کلیسای جامع زاگرب پس از زلزله ویرانگر سال ۲۰۲۰ آغاز شد. باستانشناسان در بخش جنوبی کلیسا، بقایای نمازخانهای به نام یحیای تعمیددهنده را شناسایی کردند که زاکماردی آن را بهعنوان آرامگاه خود ساخته بود. این نمازخانه در زلزله سال ۱۸۸۰ آسیب شدیدی دید و هرگز بازسازی نشد.
در ۱۴ سپتامبر، پژوهشگران تابوت سربی محصور در چوب صنوبر را زیر کف نمازخانه کشف کردند. به گفته آنا آزینوویچ بِبِک، سرپرست کاوش، اسناد آرشیوی، منابع تاریخی و بررسیهای علمی نشان میدهند که با احتمال ۹۹ درصد، بقایای کشفشده متعلق به زاکماردی است. برخی اشیاء کشف شده در تابوت از جمله بقایای کفش، دانههای تسبیح و صلیب ظرف آهنی و نشانههای جراحی پس از مرگ
زاکماردی در ۲۵ آوریل ۱۶۶۷، در شهر بانسکا بیستریتسا در اسلواکی امروزی درگذشت. چون مرگ او دور از وطن اتفاق افتاده بود، برای انتقال پیکرش به کرواسی لازم بود بدنش را مطابق مقررات بهداشتی آن دوران آماده کنند تا روند تجزیه به تأخیر بیفتد.
بررسی جمجمه و استخوان جناغ سینه، آثار برشهایی را آشکار کرده که با مداخلات جراحی پس از مرگ سازگارند. به گفته پژوهشگران، احتمالاً اندامهای داخلی بدن او را خارج کرده بودند تا انتقال جسد امکانپذیر شود.
یکی از یافتههای غیرمعمول، ظرفی آهنی بود که میان پاهای متوفی قرار داشت. سرپرست کاوش احتمال میدهد این ظرف برای نگهداری قلب یا یکی دیگر از اندامهای داخلی او استفاده شده باشد؛ بااینحال، هنوز نمیتوان محتوای اصلی آن را با قطعیت مشخص کرد. سنت اروپایی دفن قلب جدا از بدن …


دانلود از کافه بازار






































![[شجاعالدین ابراهیمی] سواران هنگ بیداری، پیادگان لشکر هوشیواری](/news/u/2026-10-28/ettelaat-8hkhm.jpg)





























































