شاید در ابتدا اینطور به نظر برسد که نویسندگان، مدیران، تاجران، روزنامهنگاران و سخنرانان بیشترین بهره را از نوشتن میبرند، اما این باور دیگر درست به نظر نمیرسد. هر یک از ما میتوانیم با تقویت مهارت نوشتاریمان از آن بهرهمند شویم، حتی اگر آن تمرین نوشتن خاطرات روزانه باشد.
از آنجاییکه انسانها موجودات اجتماعی هستند، ما نیازمند برقراری ارتباط با یکدیگر به طور روزانه هستیم. با وجود اینکه بیشتر این ارتباطها به صورت کلامی و غیرکلامی صورت میگیرد، میزان زیادی از آنها مستلزم نوشتن است. مثال روشن این موضوع پستهایی است که در شبکههای اجتماعی مانند فیسبوک، توییتر و ... منتشر میشوند؛ همچنین شامل پیامهایی است که با گوشیهای تلفن همراه یا از طریق برنامههای اسکایپ، تلگرام یا واتسآپ برای یکدیگر ارسال میکنیم. البته ایمیل هم هنوز جایگاه خود را دارد و حتی بعضیها از آن برای نوشتن نامه، همان هنر فراموششده، استفاده میکنند. همه اینها مثالهایی است از فضاهایی که میتوان در آنها نوشت. …
