این تحرکات در شرایطی انجام میشود که همزمان با ادامه تهدیدهای آمریکا و افزایش حضور نظامی این کشور در منطقه، نگرانیها درباره احتمال وقوع یک درگیری گسترده همچنان پابرجاست. شباهت فضای کنونی با روزهای پیش از جنگ ۴۰ روزه، این پرسش را پررنگتر کرده که آیا رفتوآمدهای دیپلماتیک میتواند این بار به نتیجهای متفاوت منجر شود یا بار دیگر در پس رایزنیها و تبادل پیامها، احتمال رویارویی نظامی وجود دارد؟
از سوی دیگر، اگر مذاکرات به مرحله توافق برسد، آیا دو طرف آمادگی دستیابی به یک تفاهم پایدار و بلندمدت را دارند یا قرار است بار دیگر به توافقی موقت و شکننده بسنده شود؟
در همین راستا احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، با بیان اینکه شرایط کنونی شباهتی به وضعیت پیش از جنگ ۴۰روزه ندارد، به خبرآنلاین گفت: «این وضعیت فرصتی برای دیپلماسی است؛ چراکه مردم آمریکا در دو مقطع، با اقدامات خود بر سیاستهای دولت این کشور تأثیر گذاشتهاند. یکبار در سال ۱۹۶۵، مردم آمریکا با برگزاری تظاهرات علیه مقامات این کشور و در حمایت از مردم ویتنام، آنها را مجبور کردند از ویتنام خارج شوند. بار دیگر نیز مردم آمریکا با حضور در انتخابات، به نوعی به جمهوری اسلامی ایران کمک کردند؛ بهگونهای که میان کرسیهای جمهوریخواهان و دموکراتها ۵۷ کرسی اختلاف ایجاد شد.»
وی افزود: «معنای این تحولات آن است که مردم آمریکا به سیاستهای جنگطلبانه ترامپ علیه ایران و پیامدهای آن، از جمله تورم، اعتراض دارند. البته ترامپ میتواند جنگ را دنبال کند، اما میداند که دو سال دیگر باید در انتخابات ریاستجمهوری شرکت کند یا فردی مانند جیدی ونس یا مارکو روبیو را بهعنوان نامزد حزب جمهوریخواه معرفی کند. وقتی مردم آمریکا در شرایط کنونی با این سیاستها مخالفت کردهاند، احتمالاً دو سال دیگر نیز مخالفت خواهند کرد.» …


دانلود از کافه بازار




































































































