مجتمع مسکونی طراحی شده توسط سرجیو گرازیوسی در ایتالیا، با بهره‌گیری از سبک بروتالیسم و مگاساختارهای شهری، الگویی نوین از دسترسی پیاده به واحدهای مسکونی را ارائه می‌دهد. این بنا با ترکیب بتن اکسپوز و المان‌های رنگی، هویت بصری منحصربه‌فردی یافته است.

معماری بروتالیسم در روسیه به عنوان نمادی از دوران شوروی، با فرم‌های هندسی جسورانه و استفاده گسترده از بتن شناخته می‌شود. این سبک که بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ شکوفا شد، بازتاب‌دهنده اولویت‌های سیاسی و روش‌های تولید انبوه در ساخت‌وسازهای دولتی و مسکونی آن زمان است.

این ساختمان همچنان به عنوان یکی از مراجع مورد مطالعه برای معماران و شهرسازان در زمینه طراحی مجموعه‌های مسکونی متراکم، بزرگ و بروتالیسم خشن شناخته می‌شود.

مجتمع مسکونی روتزول ملارا در شهر تریسته ایتالیا، یکی از نمونه‌های شاخص معماری مدرن و بروتالیسم قرن بیستم است. این بنا که توسط کارلو چلی و داریو تونیون طراحی شده، نمادی از تلاش برای ایجاد فضاهای زیستی یکپارچه در دوران پس از جنگ به شمار می‌رود.

مجموعه مسکونی نوتسوبیدزه با پل‌های معلق و فرم‌های خشن بتنی، یکی از متفاوت‌ترین یادگارهای معماری شوروی در تفلیس است که هنوز هم نگاه‌ها را به آسمان شهر می‌کشاند.

مجموعه مسکونی نوتسوبیدزه در تفلیس، نمونه‌ای درخشان از معماری بروتالیسم دهه ۷۰ میلادی است که با پل‌های عابر پیاده هوایی، سه بلوک بزرگ را به هم متصل می‌کند. این بنا که با تکیه بر بتن اکسپوز ساخته شده، یکی از نمادین‌ترین سازه‌های گرجستان در هماهنگی با شیب زمین به شمار می‌رود.

در قلب آمستردام، خانه‌ای خصوصی با طراحی بسیار متفاوت که بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ ساخته شد، به یک جاذبه معماری تبدیل شده است. این خانه توسط دو هنرمند طراحی شده و با استفاده گسترده از بتن خام و فرم‌های حجیم، سبک بروتالیسم را در یک فضای مسکونی به نمایش می‌گذارد.

بسیاری از ساختمان‌های مسکونی در پایتخت ازبکستان که در دهه ۱۹۸۰ ساخته شدند، نمونه‌های برجسته‌ای از معماری مدرنیسم و بروتالیسم شوروی هستند. این بناهای بتنی، نمایانگر تلاش دولت وقت برای تأمین مسکن انبوه با تأکید بر کارایی و سادگی طراحی بوده‌اند.

در شهر آخن آلمان یک ساختمان مسکونی و تجاری بی رنگ و رو به شدت مورد توجه طرفداران سبک معماری بروتالیسم قرار دارد.

ساختمان مسکونی 73 متری رومانیتا در کیشیناو پایتخت مولداوی، که توسط معمار اولگ ورونسکی طراحی و در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۶ ساخته شد، به عنوان یکی از نمونه‌های قدرتمند سبک بروتالیسم و مدرنیسم شوروی در شرق اروپا شناخته می‌شود.

ساختمان مسکونی بزرگی در صوفیه بلغارستان، که در دهه ۱۹۷۰ ساخته شده با نمای بتنی و طراحی ساده و حجیم خود، منعکس‌کننده سیاست‌های مسکن‌سازی آن دوره است.

مجتمع مسکونی لِ شو (خانه کلم‌ها) در کرتی فرانسه، یکی از بناهای مشهور سبک معماری بروتالیسم است.

در شهر آخن آلمان یک ساختمان مسکونی و تجاری بی رنگ و رو به شدت مورد توجه طرفداران سبک معماری بروتالیسم قرار دارد. 

ساختمان مسکونی بلوک گرد در شهر کنستانتسا رومانی، که توسط الکساندرو کوستانداکه در سال ۱۹۸۷ طراحی شد، به عنوان یکی از نمونه‌های شاخص معماری بروتالیسم سوسیالیستی، مورد توجه قرار دارد.

در شهر آخن آلمان یک ساختمان مسکونی و تجاری بی رنگ و رو به شدت مورد توجه طرفداران سبک معماری بروتالیسم قرار دارد. سازه ای که توسط کارل هاینز گانسفورت در سال ۱۹۶۹ طراحی شد، به عنوان یکی از نمونه‌های شاخص معماری بروتالیسم، همواره مورد توجه قرار داشته است.

در شهر آخن آلمان یک ساختمان مسکونی و تجاری بی رنگ و رو به شدت مورد توجه طرفداران سبک معماری بروتالیسم قرار دارد. سازه ای که توسط کارل هاینز گانسفورت در سال ۱۹۶۹ طراحی شد، به عنوان یکی از نمونه‌های شاخص معماری بروتالیسم، همواره مورد توجه قرار داشته است.

مجتمع مسکونی اورفئوس و اوریدیکه در مونیخ آلمان، که بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ توسط تیمی از معماران برجسته طراحی شد، به عنوان یک نمونه شاخص از معماری بروتالیسم مسکونی، مجدداً مورد توجه قرار گرفت. انتشار تصاویر جدید، نمایانگر استحکام و زیبایی‌شناسی بتنی متمایز این بنا است.

نمای خاصی از پنجره یک ساختمان مسکونی در شهر بئرسبع سرزمین های اشغالی که در دهه ۱۹۷۰ میلادی ساخته شده، توجه علاقه‌مندان به سبک معماری «بروتالیسم» را جلب کرده است. عکس از استفانو پرگو/ سال 2018

ساختمان مسکونی کنستانتسا رومانی، با نمای بتنی خشن و ساختار عظیم خود که یادآور سبک بروتالیسم است، همچنان یک سوژه معماری پرطرفدار باقی مانده است. این اثر که ساختمان مسکونی کنستانتسا رومانی، با نمای بتنی خشن و ساختار عظیم خود که یادآور سبک بروتالیسم است، همچنان یک سوژه معماری پرطرفدار باقی مانده است.

ساختمان مسکونی کنستانتسا رومانی، با نمای بتنی خشن و ساختار عظیم خود که یادآور سبک بروتالیسم است، همچنان یک سوژه معماری پرطرفدار باقی مانده است. این اثر که محصول ایده معمار الکساندرو کستانداچه در سال ۱۹۸۷ است، تصویری خاص از معماری شهری در منطقه بالکان را ارائه می‌دهد.