بازیکن انگلیسی در نیمه دوم بازی مقابل الچه وارد زمین شد و تنها شش دقیقه زمان نیاز داشت تا دو پاس گل به نام خود ثبت کند و یک معارفه عالی از خود به جای بگذارد.
پاس گل اول تقریباً بلافاصله پس از ورود او به زمین به دست آمد. آنتونی گوردون با یک پاس دقیق رافینیا را پیدا کرد و این بازیکن برزیلی آن را تبدیل به گل سوم بارسلونا کرد؛ یک ارتباط سریع بین دو بازیکنی که برای ایجاد نفوذ، سرعت و عمق در خط حمله بارسا به خدمت گرفته شدهاند.
اما آنتونی گوردون هنوز حرکت دیگری در چنته داشت. کمی بعد، او از زمین خودی استارت زد، با قدرت توپ را پیش برد تا وارد محوطه جریمه شد و در حالی که میتوانست در اولین بازی خود شانس گلزنی را امتحان کند، سخاوتمندانهترین راه را انتخاب کرد. او گل چهارم را به فرمین لوپز هدیه داد. گوردون سرش را بالا آورد و توپ را واگذار کرد تا فرمین تنها زحمت تمام کردن کار را بکشد.
دو پاس گل تنها در شش دقیقه. واقعاً سخت است که از یک اولین بازی بیشتر از این انتظار داشت.
حرکت دوم به خوبی بسیاری از ویژگیهایی را نشان داد که بارسا را به جذب آنتونی گوردون ترغیب کرد: قدرت، حمل توپ، توانایی شکافتن خطوط و از همه مهمتر، سخاوتمندی در پاس آخر. او به جای دنبال کردن افتخار فردی، بهترین گزینه را برای تیم انتخاب کرد.
اولین بازی او نمیتوانست بهتر از این شروع شود. دو پاس گل دقیقاً در دو حضور تعیینکننده او، یک اثرگذاری سریع و این احساس که او میتواند گزینهای متفاوت در خط حمله به بارسا اضافه کند.
