سال ۲۰۲۵ برای صنعت غذا در ایران و منطقه خاورمیانه، سالی سرنوشت‌ساز و چندلایه بود؛ سالی که در آن فشارهای اقتصادی، محدودیت‌های زیست‌محیطی، تغییرات رفتاری مصرف‌کنندگان و تحولات فناورانه به‌صورت هم‌زمان بر این صنعت اثر گذاشتند.

یک کارگر می گوید: می‌بینید قیمت یک وعده غذا برای خانواده‌ام سر به فلک می‌کشد؛ من ۱۶ میلیون تومان حقوق می‌گیرم، وقتی یک وعده غذا یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان می‌شود چطور زندگی کنم؟ بازنشسته باید دو جا کار کند که روزی یک وعده غذای گرم بخورد؛ حقوق بازنشستگی خرج یک هفته هم نیست...

تورم خوراکی فقط یک شاخص اقتصادی نیست، بلکه مستقیماً به سفره مردم و معیشت خانوارها گره خورده است.

صنعت کشاورزی با روند فعلی به موازات تحریم‌ها، تنش‌های ژئوپلیتیکی، رویدادهای شدید اقلیمی و تغییرات مکرر سیاست‌های تجاری، زنجیره تأمین غذا را بیشتر تغییر و ریسک‌های فنی- مالی را افزایش می‌دهد.

سخنگوی سازمان غذا و دارو به خبرآنلاین می‌گوید: «ممکن است روی بسته‌بندی دارو قیمت پایین‌تری درج شده باشد، اما در زمان فروش، به دلیل افزایش قیمت مصوب، فاکتور با نرخ جدید صادر شود. این امر به معنای گران‌فروشی نیست، بلکه نتیجه به‌روزرسانی قیمت‌ها در سامانه است.»