در روز ۲۲ بهمن امسال، اقدامی نمادین، راهپیمایی خیابان‌های تهران و چند شهر دیگر را به صحنه‌ نمایشی جهانی بدل کرد. مجسمه‌ای عظیم‌الجثه با سر گاو و بدنی مزین به ستاره داوود، در میان غریو جمعیت، در شعله‌های آتش ذوب شد. این تندیس نمادی بود از «مولوخ» یا «بعل»، خدای خون‌خوار باستان؛ و آتش زدنش پیامی بود که …

نام «بعل» و «مولوخ» پس از انتشار بخشی از اسناد پرونده «جفری اپستین» دوباره در فضای رسانه‌ای مطرح شد؛ ادعاهایی که کارشناسان آن را ناشی از خطای تایپی یا برداشت نادرست می‌دانند.

در فرهنگ عامه اسلامی، بعل فراتر از یک بت خاص، به نمادی برای هرگونه بت پرستی و شرک تبدیل شده است. هنگامی که قرآن از پرستش بعل انتقاد می ‌کند، در حقیقت تمامی اشکال عبادت غیرخدا را محکوم می‌ کند.