یکی از نکات مهم در این ماجرا، مواضع بارها اعلامشده سید میلاد تقوی، رئیس فدراسیون والیبال ایران، درباره شرایط مربیان داخلی است. تقوی در مقاطع مختلف تأکید کرده که فضای فعلی والیبال ایران آمادگی پذیرش یک سرمربی ایرانی برای هدایت تیم ملی را ندارد. با توجه به اینکه او در دوران ریاست خود نشان داده تا حد زیادی بر مواضع و برنامههای اعلامشدهاش پایبند است، بعید به نظر میرسد فدراسیون در این مقطع به سراغ گزینه داخلی برود. بنابراین باید احتمال حضور یک مربی ایرانی روی نیمکت تیم ملی بهعنوان سرمربی را فعلاً بسیار کمرنگ و در حد صفر دانست.
در چنین شرایطی، مسیر انتخاب جانشین پیاتزا به سمت مربیان خارجی خواهد رفت؛ مسیری که البته مسئولیت سنگینی را روی دوش مدیران فدراسیون قرار میدهد. جانشین پیاتزا نمیتواند صرفاً یک نام معمولی یا مربیای باشد که تنها برای پر کردن جای خالی سرمربی ایتالیایی انتخاب شود. فدراسیون باید به دنبال چهرهای باشد که حداقل از نظر اعتبار فنی، تجربه بینالمللی و توانایی مدیریت یک تیم ملی در سطح روبرتو پیاتزا قرار داشته باشد. حتی اگر امکان جذب مربیای با کیفیت بالاتر از پیاتزا فراهم شود، میتوان آن را یکی از بزرگترین اتفاقات مثبت برای والیبال ایران در سالهای اخیر دانست.
در این بین نامهایی مانند ویتال هینن، فلیپ بلین، توماس ساملوو و مارسلو مندز نیز بهعنوان گزینههای احتمالی مطرح شدهاند. سرمربی بلژیکی و سابق تیم ملی چین که در سالهای گذشته همواره یکی از گزینههای مورد توجه برای هدایت والیبال ایران بوده است، حتی در پاسخ به سؤال خبرنگار ورزش سه درباره احتمال مذاکره با ایران، از شلوغ بودن برنامه فعلی خود صحبت کرد و وعده داد روز بعد درباره … …


دانلود از کافه بازار




































































































