«رهش» نوشته رضا امیرخانی که در یازدهمین دوره جایزه ادبی جلال آل‌احمد به عنوان اثر برگزیده بخش رمان و داستان بلند معرفی شد، با روایت نقادانه خود از توسعه تهران توانست به یکی از پرفروش‌ترین‌های ادبیات معاصر ایران بدل شود و تا سال ۱۴۰۳ به چاپ بیست‌ویکم برسد.

تهرانِ امروز انگار نسخه به‌روز شده همان تصویری است که امیرخانی در رمان رهش ترسیم کرد؛ شهری که در ازای برج‌سازی، خاکش را فروخت، در ازای توسعه بی‌قاعده، ریه‌هایش را گرو گذاشت، و در ازای سرعت و تکنولوژی، انسان را فراموش کرد. «رهش» دقیقاً در همین نقطه می‌ایستد: انسان و شهر باید در کنار هم معنا بیابند، و …