«عبور از والدین دشوار» کتابی عمیق و صریح درباره‌ اثرات پنهان و ماندگار کودکی بر زندگی بزرگسالی ماست.

«طناب در تراس»؛ روایتی از انعکاس زخم‌های کودکی در آسیب‌های روانی بزرگسالی نقش نخست این گزارش است.

در لایه‌های پنهانی وجود انسان، گاهی بخش‌هایی هستند که پس از گذشت سال‌ها هنوز روی زندگی حال و آینده‌ تأثیر می‌گذارند؛ بخش‌هایی که با نبودن‌ها و رفتن‌ها خالی مانده‌اند و هرگز جای خالی‌شان پر نشده است. گاهی سکوت پس از رفتن، بلندتر از هر فریادی در گوش روح انسان می‌پیچد.

خیانت یک شبه اتفاق نمی‌افتد. می‌چکد، قطره‌قطره، تا سیل می‌شود. بر اساس تازه‌ترین پژوهش‌های ۲۰۲۵–۲۰۲۶، ریشه‌ی بی‌وفایی در ازدواج نه در «بد بودن» آدم‌ها، که در بی‌حوصلگی خاموش، زخم‌های ترمیم‌نشدهٔ کودکی و دسترسی بی‌سابقه به فضای مجازی است. این مقاله بی‌کلیشه و بی‌قضاوت، دلایل واقعی خیانت زناشویی را از …

خیانت یک شبه اتفاق نمی‌افتد. می‌چکد، قطره‌قطره، تا سیل می‌شود. بر اساس تازه‌ترین پژوهش‌های ۲۰۲۵–۲۰۲۶، ریشه‌ی بی‌وفایی در ازدواج نه در «بد بودن» آدم‌ها، که در بی‌حوصلگی خاموش، زخم‌های ترمیم‌نشدهٔ کودکی و دسترسی بی‌سابقه به فضای مجازی است.

داستان دل‌مشغولی‌ها، ناآرامی‌ها، استرس و اضطراب‌های ما لزوما به دلیل اتفاقات امروز نیستند و شاید مرتبط با داستان‌های دور و درازی باشند که ریشه آن‌ها را باید در کودکی جستجو کرد.

برخی زخم‌ها در کودکی دیده نمی‌شوند، اما سال‌ها بعد در قالب اضطراب، دردهای مزمن، بی‌خوابی یا بیماری‌های جسمی خود را نشان می‌دهند؛ زخم‌هایی که بدن آن‌ها را فراموش نمی‌کند.

زخم‌هایی وجود دارند که آشکارند و آثار کبودی به جا می‌گذارند و پس از مدتی هم آثارشان از بین می‌رود، اما زخم‌هایی هم هستند که سال‌ها در بدن باقی می‌مانند. همه آثار زخم‌های دوران کودکی قابل مشاهده نیستند. برخی از آن‌ها دهه‌ها بعد به صورت حملات پانیک، بی‌خوابی‌های شبانه، دردهای بی‌دلیل بدن، مشکلات گوارشی، …

روزنامه اعتماد نوشت: روایت‌های آنان نشان می‌دهد که این جنگ نه‌تنها میدان امدادرسانی، بلکه میدان آزمون تاب‌آوری روانی برای امدادگرانی بود که اغلب در سکوت، با زخم‌های کمتر دیده شده به خانه بازمی‌گشتند و عده‌ای حتی به خانه بازنگشتند. یکی از امدادگران جنازه کودکی را در کابینت پیدا کرد، دیگری صدای التماس …

«نادیده‌گرفتن رنجِ کودکان، نه‌تنها به آن‌ها، بلکه به کلِ جامعه آسیب می‌زند. زخم‌هایِ کودکی، تا ابد با ما می‌مانند.» – آلیس میلر