وقتی دانشگاه یا مرکز پژوهشی‌ای مرا برای سخنرانی دعوت می‌کند فرصتی پیش می‌آید تا به اتاق همکاران و دوستان بروم و احوالپرسی و گفتگویی کوتاه با آنان داشته باشم. معمولاً در این دیدارها کنجکاویم برانگیخته می‌شود و به طریقی، به فضا و محیط کار آنان نیز توجه می‌کنم.

انگار در جاهایی که مدرنیته دیر رسیده بود، فناوری پیش از آنکه ابزار شود، صحنه می‌شد. ما، بی‌آنکه همدیگر را بشناسیم، در شهرهای مختلف جهان، یک حرکت مشترک را تمرین می‌کردیم: ایستادن بر پله‌ای که خودش حرکت می‌کرد، و خیال‌کردن جهانی که از زیر پایمان می‌گذشت.

چند سالی بود که تلویزیون را از پذیرائی خانه‌مان برداشته و به اتاق کوچکی منتقل کرده بودیم. هر وقت می‌خواستیم تلویزیون ببینیم به اتاق می‌رفتیم.

فردین علیخواه به «ایران» گفت: یکی از ویژگی‌های عروسک لبوبو، عرضه آن در جعبه‌های مرموز (آنباکسینگ) است که خود به جذابیت آن می‌افزاید. بر اساس نظریه «کنش متقابل نمادین»، کودکان با عروسک‌بازی، نقش‌های اجتماعی را تمرین و جامعه‌پذیر می‌شوند.

حداقل یکی از اهداف مردان برای مراجعه به کلینیک‌های زیبایی، متمایزشدن است. در واقع آنان تلاش می‌کنند تا یکسانی با سایر مردان را نقض و در مقابل یکتا باشند. این، یکی از پیامد‌های گسترش فردگرایی در جامعه است.

بی‌اساس نیست اگر بگوییم که در چنین جوامعی مردان، هم عامل و هم به شکلی قربانی نظام اجتماعی ستمگر بوده‌اند. برای مثال تراشیدن سبیل، بلندکردن موی سر بیشتر از حد مجاز اجتماع، پوشیدن لباس رنگی، رقصیدن، گریه‌کردن، زبان بدن به هنگام صحبت‌کردن، بدن بی‌مو داشتن، و صدای نازک، از جمله حساسیت‌های اجتماعی نسبت به …