در چنین شرایطی، مردم احساس میکنند اگر امروز خرید نکنند، فردا باید همان کالا را با قیمت بالاتری تهیه کنند. همین تصور ساده میتواند موجی از تقاضا ایجاد کند که خود به افزایش قیمت و تشدید هیجان بازار منجر شود.این پدیده در بازارهایی مانند طلا، ارز، خودرو، مسکن و حتی برخی کالاهای مصرفی بیشتر دیده میشود. زمانی که افزایش قیمت یک دارایی در فضای عمومی برجسته میشود، بخشی از جامعه بدون بررسی دلایل بنیادی رشد قیمت وارد بازار میشوند. در اینجا یک چرخه معیوب شکل میگیرد: افزایش تقاضا قیمت را بالا میبرد، افزایش قیمت خبرساز میشود و خبر افزایش قیمت، خریداران بیشتری را تحریک میکند.مشکل اصلی اینجاست که تقاضای هیجانی معمولاً پایدار نیست. همان افرادی که در اوج ترس از گرانتر شدن وارد بازار شدهاند، ممکن است با نخستین نشانه کاهش قیمت یا تغییر شرایط اقتصادی، به فروشندگان عجول تبدیل شوند. در نتیجه بازار میتواند در فاصله کوتاهی از کمبود عرضه به مازاد فروش برسد.برای اقتصاد ایران، شکلگیری تقاضای هیجانی تنها یک مسئله روانی نیست؛ بلکه میتواند منابع خانوارها را از فعالیتهای مولد به سمت داراییهای سفتهبازانه سوق دهد. همچنین احتکار کالا، افزایش واسطهگری و ایجاد حباب قیمتی از پیامدهای احتمالی آن است.راه مقابله با این وضعیت، صرفاً برخورد با خریدار نیست. سیاستگذار باید با اطلاعرسانی شفاف، ثبات مقررات، مقابله با شایعات و افزایش پیشبینیپذیری اقتصاد، زمینه شکلگیری موجهای هیجانی را کاهش دهد. بازار آرام، پیش از هر چیز به اطلاعات درست و اعتماد نیاز دارد.
