از این منظر، بازخوانی محسن رضایی در هفته دفاع مقدس تنها یادآوری نام یک فرمانده متعلق به گذشته نیست؛ بلکه فرصتی برای مطالعه یک تجربه تاریخی است؛ تجربهای که میتواند در فهم مفهوم فرماندهی، تربیت فرماندهان و انتقال تجربه دفاع مقدس به نسلهای آینده اهمیت داشته باشد.
محسن رضایی را نمیتوان در یک تصویر ساده و ثابت خلاصه کرد. او در سالهای دفاع مقدس و در شرایطی که ساختارهای دفاعی جمهوری اسلامی ایران همچنان در حال شکلگیری و تحول بود، در جایگاه فرماندهی قرار گرفت و سالها مسئولیت فرماندهی سپاه را بر عهده داشت.
در همین دوره، فرماندهان بزرگی مانند حسن باقری، غلامعلی رشید، قاسم سلیمانی، احمد کاظمی، مهدی زینالدین، مهدی باکری، حسین خرازی، محمدابراهیم همت، احمد متوسلیان و دیگر فرماندهان در میدان جنگ رشد کردند و تجربه اندوختند. محسن رضایی در بخش مهمی از این سالها فرمانده عالی آنان بود و با بسیاری از این فرماندهان در موقعیتهای مختلف، از همکاری و گفتوگو گرفته تا اختلاف نظر و تصمیمگیریهای دشوار، تعامل داشت.
همین واقعیت باعث میشود مطالعه محسن رضایی از یک زندگینامه معمولی فراتر برود. پرسش فقط این نیست که او چه کرد یا چه تصمیمهایی گرفت؛ بلکه باید پرسید در چه شرایطی فرماندهی کرد، چگونه با فرماندهان آن نسل کار کرد و این تجربه مشترک چه تأثیری بر شکلگیری آنان و تجربه فرماندهی دفاع مقدس داشت. …
