مرجانهای سازنده صخره، جانورانی کوچک از گروه کیسهتنان هستند که معمولاً بهصورت کلنی زندگی میکنند. هر پولیپ با ترشح کربنات کلسیم، اسکلت آهکی خود را میسازد. با مرگ و جایگزینی نسلها، این اسکلتها انباشته میشوند و ساختارهایی سهبعدی و متخلخل شکل میگیرند. این سازهها تحتتأثیر فرایندهایی مانند فرسایش زیستی، انحلال، سیمانیشدن و جابهجایی رسوبات تغییر میکنند. از این منظر، صخره مرجانی تنها یک زیستگاه دریایی نیست، بلکه گنجینهای طبیعی از تاریخ اقیانوسهاست که نشانههایی از تغییرات دما و شرایط شیمیایی دریاهای گذشته را حفظ میکند.
اهمیت این ساختارهای زنده فراتر از ارزش زمینشناختی آنهاست. با وجود آنکه صخرههای مرجانی کمتر از یک درصد بستر اقیانوسها را میپوشانند، حدود یکچهارم گونههای دریایی در بخشی از چرخه زندگی خود به آنها وابستهاند. شکافها و حفرههای میان اسکلتهای آهکی، پناهگاه و محل تغذیه و زادآوری ماهیان، سختپوستان و بیمهرگان را فراهم میکنند. این صخرهها همچنین با کاهش انرژی امواج در حفاظت از سواحل نقش دارند و از طریق پشتیبانی از شیلات و گردشگری با اقتصاد جوامع ساحلی پیوند خوردهاند.
بااینحال، تعادل این زیستبومها در برابر تغییرات محیطی آسیبپذیر است. افزایش دمای آب دریا یکی از جدیترین تهدیدهای بقای مرجانها محسوب میشود. مرجانهای سازنده صخره با جلبکهای میکروسکوپی همزیستی دارند. این جلبکها از طریق فتوسنتز بخش مهمی از انرژی موردنیاز میزبان خود را تأمین میکنند و در رنگآمیزی آن نقش دارند. این رابطه در شرایط طبیعی به بقای هر دو موجود کمک میکند، اما افزایش طولانیمدت دمای آب میتواند تعادل آن را بر هم بزند. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































