تحریریه آوش/ پیکره ای از فردوسی در حالتی ایستاده با دستی برافراشته به سوی آسمان و شاهنامه‌ای در بغل ،این مجسمه تا۱۳۵۰ میهمان میدان فردوسی تهران بود و پس از آن به میدان فردوسی مشهد منتقل شد

اکنون مجسمه فردوسی که سه متر و نیم ارتفاع و یک متر و بیست سانتی‌متر عرض و ۵ تن وزن دارد در وسط میدان فردوسی بر روی پایه سنگی به ارتفاع ‌۸ متر خودنمایی می‌کند. به طوری که قبلا به اطلاع خوانندگان محترم رسیده مجسمه مزبور را آقای رحیم‌زاده از برنز ساخته و بنا به اظهار مقامات شهرداری شصت هزار تومان خرج آن …

فردوسی، برای ما ایرانیان فقط یک شاعر نیست، حافظه زنده زبان فارسی هست. مردی که واژه‌ها را از دل تاریخ بیرون کشید تا ایران، خودش را فراموش نکند. این مجسمه‌ها فقط سازه‌هایی از سنگ و فلز نیستند؛ روایت احترام یک ملت به شاعری‌اند که شاهنامه را نوشت تا زبان فارسی زنده بماند.