علمِ «آروماتراپی» (رایحه‌درمانی) امروز تأیید می‌کند که استشمام رایحه‌ی میوه‌ها و گیاهان، فراتر از یک لذت بویایی، ابزاری قدرتمند برای تنظیم حالات خلقی، کاهش اضطراب و حتی بهبود علائم برخی اختلالات روانی است.

مطالعه‌ای تازه نشان می‌دهد مصرف داروهای خانواده GLP-1 مانند اوزمپیک و مونجارو ممکن است خطر بروز اختلال در حس بویایی و چشایی را افزایش دهد؛ عارضه‌ای که می‌تواند فراتر از کاهش کیفیت زندگی، با پیامدهای سلامت نیز همراه باشد.

رکنا: گروهی از افراد دچار عارضه‌ای به نام توهم بویایی می‌شوند؛ حالتی که فرد بدون وجود منبع واقعی، بوهای ناخوشایند یا شیمیایی را احساس می‌کند؛ موارد نگران‌کننده زمانی است که کاهش یا تغییر حس بویایی فقط در یک سمت رخ دهد و به‌تدریج بدتر شود.