در پسِ سکوتِ «جذبی» نسبت به گروهک‌های رادیکال درویشی، حقیقتی تلخ پنهان است؛ سکوتی که نه از بی‌خبری، بلکه از یک محاسبهٔ سرد برمی‌خیزد.