سازندهاش حامد جوادزاده است، همان که پیشتر «صداتو»، «ممیزی» و «زابیواکا» را ساخته و میگوید طراحی و پیشتولید «صحنه» حدود دو سال طول کشیده است.
این پروژه راه سادهای تا اینجا نیامده: پیشتر خبر رسید که برنامه پس از ضبط بخش عمدهاش، که قرار بود از هفتهی دوم مهر پخش شود، متوقف شده و این توقف همزمان با مشکلات مالی اسپانسرش بوده است.
آنچه بحث را داغ کرد، انتشار ویدیویی از ورود فرزاد فرزین به استودیوست. جمعی از زنان و مردان هنرمند و شناخته شده حاضر در استودیو با ورود او ترانه خاطرهانگیز «قصه عشق» ابی را همخوانی میکنند.
واکنشها یکدست نبود. بخشی از کاربران پرسیدند چرا شنیدن آثار ابی سالها دردسر داشت و حالا یک جمعیت مختلط با رهبری فرزین با او همخوانی میکند.
یک رسانه این شروع را «عجیب» خواند و ترانه را «وطنفروشی» نامید. برخی هم دکور را شبیه یک برنامهی روسی دانستند و گروهی خواهان برخورد شدند. همخوانی ترانه «قصه عشق» در برنامه صحنه
با این همه، به نظر من آنچه در این ویدیو دیده میشود نه خطاست و نه خلاف. همخوانی جمعیت با ورود مجری، لحظهای صمیمی و تأثیرگذار است و برای آغاز برنامهای که میخواهد خودش را در بازار شلوغ نمایش خانگی معرفی کند، انتخابی هوشمندانه.
ترانهای آشنا، چهرهای محبوب و جمعیتی که از سر میل میخواند، ترکیبی است که کمتر مخاطبی را بیتفاوت میگذارد.
مضمون «قصه عشق» هم، تا آنجا که شنوندگان میشناسند، هیچ محتوای ممنوعه یا ناپسندی ندارد. اصل بدیهی نقد این است که اثر را از روی محتوایش بسنجیم، نه از روی نام کسی که آن را خوانده.
دو ایراد جدیتر را باید جداگانه پاسخ داد. اول اینکه آثار این خواننده در چند دههی گذشته مجوز پخش رسمی در ایران نداشته است و پس حضورشان در برنامهای مجوزدار پرسشبرانگیز است. این نکته درست است، اما نشانیاش اشتباه است. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































