در نپال، یکی از دشوارترین مراحل این فاجعه آغاز شده است؛ مقام های محلی به دلیل تجزیه شدن اجساد و کمبود ظرفیت سردخانه ها، دفن موقت اجساد ناشناس را آغاز کرده اند. پیش از دفن، از قربانیان نمونه DNA گرفته می شود و مشخصات و اطلاعات شناسایی آنان ثبت خواهد شد تا در صورت شناسایی در آینده، خانواده ها بتوانند پیکر عزیزانشان را تحویل گرفته و مراسم سنتی را برگزار کنند.
گزارش ها حاکی است که تاکنون تنها شمار محدودی از اجساد به طور قطعی شناسایی شده اند و شرایط برخی پیکرها به دلیل ماندن در آب، گل و لای و آوار، روند شناسایی را بسیار دشوار کرده است.
عملیات امداد و نجات نیز با خطرات تازه ای روبه رو است. بارش های جدید، افزایش سطح رودخانه ها و ایجاد موانع طبیعی ناشی از رانش زمین، خطر وقوع سیلاب های ثانویه را افزایش داده است. امدادگران همچنین در تلاش هستند به صدها نفری که احتمال می رود در تونل های تاسیسات برق آبی گرفتار شده باشند، دسترسی پیدا کنند.
این فاجعه پس از فروپاشی یخچال و رانش گسترده یخ و سنگ در منطقه هیمالیا رخ داد و جریان عظیمی از آب، گل و آوار را به سمت مناطق پایین دست روانه کرد. مقام های چینی و برخی کارشناسان نیز بی ثباتی یخچال ها و آثار تغییرات اقلیمی را از عوامل مهم افزایش خطر چنین حوادثی در منطقه می دانند.
بر اساس برآورد صلیب سرخ، بیش از ۹۰ هزار نفر در مناطق آسیب دیده تحت تاثیر این فاجعه قرار گرفته اند و عملیات امدادی همچنان ادامه دارد.
همچنین برخی گزارش ها از احتمال انتقال تعدادی از اجساد با جریان رودخانه به مناطق پایین دست و حتی هند خبر داده اند، اما این موضوع هنوز به عنوان آمار قطعی قربانیان در هند تایید نشده است. …
