ایده اصلی پروژه، ایجاد منظرهای غوطهورکننده از «موجهای عظیم» بوده است؛ فضایی که در آن مرز میان معماری، منظر، تئاتر و هنر عمومی تا حد زیادی از بین میرود.
الهام از کوه و موج
طراحی تئاتر هاییوی از تجربه قدمزدن روی سقف منحنی پردیس شیانگشان آکادمی هنر چین الهام گرفته است. معماران با برداشت از هندسه کوهها و موجها، زبان فضایی متفاوتی ایجاد کردهاند.
مجموعهای از فرمهای رویهمافتاده و موجمانند از شرق به غرب امتداد پیدا میکند و جهت حرکت جزر و مد در خلیج هانگژو را بازتاب میدهد.
بزرگترین موج پروژه به شکل کوهی شبیه یک پرده نمایش بالا آمده است. یک حفره دایرهای در این بخش، قاببندی متفاوتی برای تماشای مناظر دوردست ایجاد میکند.
موجهای کوچکتر نیز به سکوهای پلکانی برای نشستن و تماشا تبدیل شدهاند. سازههایی با فرم قایق نیز بهعنوان جایگاههای ویژه مورد استفاده قرار میگیرند.
در کنار یکدیگر، صحنه، سالن نمایش و مسیرهای حرکتی فضایی ایجاد کردهاند که بیشتر از یک ساختمان معمولی، به بخشی از یک چشمانداز شباهت دارد.
معماری با الهام از باغهای سنتی چین
معماران به جای تقلید مستقیم از طبیعت، از روشهای طراحی باغهای سنتی چین بهره گرفتهاند. هندسه، قاببندی و تغییر مداوم چشمانداز، عناصر اصلی این رویکرد هستند.
بازدیدکنندگان میتوانند در میان و اطراف موجها حرکت کنند و با تغییر موقعیت خود، منظرهای متفاوت ببینند. به این ترتیب، افراد تنها تماشاگر نمایش نیستند، بلکه بخشی از تجربه فضایی و نمایشی پروژه محسوب میشوند.
در تئاتر هاییوی، معماری، منظر، تئاتر و هنر عمومی در قالب یک «تئاتر طبیعی» با یکدیگر ترکیب شدهاند؛ فضایی که در آن حضور انسان، حرکت جزر و مد و تغییر نور، تجربهای دائماً در حال تحول ایجاد میکند.
این پروژه در سال ۲۰۲۱ در محدوده خلیج هانگژو در چین اجرا شده است. …
