عدالت آموزشی قربانی مدارس خالی

صدها مدرسه خیّرساز اکنون خالی از دانش‌آموز و معلم است و هرکدام به‌دلیلی کاربردی برای امور آموزشی ندارند. راهکار کمبود و کهنگی مدارس، به‌ویژه در مناطق محروم، اعطای اعتبار مالیاتی از ۲۵ تا ۱۰۰ درصد هزینه ساخت و بازسازی مدرسه‌ها بود و شرکت‌ها و افراد حقیقی و حقوقی زیادی را به این امر جذب کرد. اما امروز با تعداد فراوانی از مدرسه‌های خالی مواجه هستیم که یا غیراصولی‌اند یا در مناطقی قرار دارند که به‌علت مهاجرت، خالی از دانش‌آموزند. جذابیت اعتبار مالیاتی برای ساخت مدرسه

بنابر متن «آیین‌نامه اجرایی بند (خ) ماده ۲۰ برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران»، بین ۲۵ تا ۵۰ درصد هزینه ساخت یا بازسازی مدارس به‌عنوان «اعتبار مالیاتی» به خیّرین داده می‌شود. با اتمام طرح‌های نیمه‌تمام نیز تا ۱۰۰ درصد هزینه در اعتبار مالیاتی خیّر حقیقی یا حقوقی لحاظ می‌شود. مطابق ماده ۸ این آیین‌نامه، «در صورت اظهار خلاف واقع عمدی در خصوص هزینه‌های طرح (پروژه)های مشمول (به تشخیص سازمان امور مالیاتی کشور)، خیّرین از اعتبار مالیاتی این آیین‌نامه محروم می‌شوند و سازمان یادشده مکلف است نسبت به مطالبه اعتبار مالیاتی اعطاشده و جرایم متعلقه قانونی اقدام نماید». اما پرسش اینجاست که نظارت بر این امر چقدر سفت‌وسخت پیش می‌رود و چقدر امکان فرار مالیاتی را در این زمینه کاهش می‌دهد؟

به گزارش «پیام ما» و به نقل از «مهر»، «محمدرضا جعفری»، مدیرعامل «جامعه خیّرین مدرسه‌ساز کشور»، مهرماه امسال سهم خیّران را از مدارس تحویلی در سال ۱۴۰۴، ۶۳ درصد اعلام کرد. این آمار شامل مشارکت در ساخت است و نمی‌توان گفت که همه هزینه این مدارس را خیّران پرداخته‌اند. بخشی از آن با اعتبار دولتی تأمین شده است.همچنین پنجشنبه، ۲۱ آبان‌ماه امسال، «حمیدرضا شاه‌حسینی» در «جشنواره خیّرین مدرسه‌ساز شهرکرد» گفت: «خیّرین در سال ۱۴۰۲، حدود ۱۱ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان، در سال ۱۴۰۳ بالغ بر ۱۸ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان و در سال ۱۴۰۴ با وجود دو جنگ و مشکلات اقتصادی، ۲۸ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان به مدرسه‌سازی کمک کردند.»او همچنین اضافه کرد: «امیدواریم در سال ۱۴۰۵ به رقم ۴۰ هزار میلیارد تومان برسیم.» …