پاتریک وینتور، سردبیر مسائل دیپلماتیک، در مقاله‌ای در روزنامه بریتانیایی «گاردین» استدلال می‌کند که ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، تنها کسی نیست که از تکرار تجربه یالتا می‌ترسد. کشورهای اروپای شرقی و بالتیک، و همچنین تایوان و حتی ایران ، نگرانند که این اجلاس به فرصتی برای تفاهمات ژئوپلیتیکی بین قدرت‌های بزرگ تبدیل شود، تفاهماتی که ممکن است این طرف‌ها خود را قربانی آن بیابند. مسکو و واشنگتن
وینتور خاطرنشان می‌کند که پوتین مدت‌هاست که به دنبال احیای مدل یالتا، از طریق مجموعه‌ای از جلسات بین قدرت‌های بزرگ است که پایه‌های نظم نوین جهانی را بر اساس ملاحظات امنیتی و حوزه‌های نفوذ، با حضور محدود ارزش‌های لیبرال و حق تعیین سرنوشت مردم، بنا می‌نهند.
ولادیمیر مدینسکی، رئیس هیئت مذاکره‌کننده روسیه، این دیدگاه را با بیان اینکه هدف ایجاد یک سیستم امنیتی جامع اروپایی مشابه یالتا یا پوتسدام است، ابراز کرد، طبق آنچه گزارش شده است، «که صلح را در این قاره برای دهه‌ها و شاید قرن‌ها تضمین کند».
در مورد ترامپ، به گفته نویسنده، به نظر می‌رسد که او آماده است تا با این برداشت کنار بیاید، پس از آنکه سند امنیت ملی ایالات متحده برای سال ۲۰۲۵ تمایلی به رویکرد «حوزه‌های نفوذ» که در کنفرانس یالتا غالب بود، نشان داد و نیمکره غربی را حوزه نفوذ آمریکا دانست و نسبت به حوزه‌های نفوذ روسیه و چین تا حدودی نرمش نشان داد.
جهان به سمت مرحله‌ای حرکت می‌کند که ایالات متحده و متحدانش مجبور خواهند بود با قدرت‌های استبدادی بزرگ مانند چین و دیگر کشورهای در حال ظهور مقابله کنند، حتی اگر اوکراین یا تایوان مجبور شوند هزینه برخی از این تفاهمات را بپردازند. تابع کردن منافع کشورهای کوچک از کشورهای بزرگ …
دانلود از کافه بازار
