انتشار ویدئویی از دانش‌آموزان بلوچ در روستای پیشمنت از توابع شهرستان کنارک، بار دیگر مسئله فراموش‌شده حمل‌ونقل دانش‌آموزی در مناطق محروم را به صدر توجهات آورده است. در این روستا، دانش‌آموزان برای رسیدن به مدرسه باید مسافتی حدود ۲۰ کیلومتر را طی کنند؛ اما به دلیل نبود سرویس مدرسه، ناچارند از کامیون‌های عبوری برای رفت‌وآمد استفاده کنند.
تصویری که از این وضعیت منتشر شده، تنها روایت چند دانش‌آموز در یک روستا نیست؛ بلکه نشانه‌ای از مشکلی گسترده‌تر است که در برخی مناطق روستایی سیستان و بلوچستان، امنیت تحصیلی کودکان را با خطر جدی مواجه کرده است. وقتی کامیون و خودروی شوتی جای سرویس مدرسه را می‌گیرد
در شرایطی که در شهرها، سرویس مدارس یکی از موضوعات مهم خانواده‌ها در آغاز سال تحصیلی است، در برخی روستاهای دورافتاده سیستان و بلوچستان، اصل دسترسی ایمن به مدرسه همچنان یک مسئله حل‌نشده باقی مانده است.
دانش‌آموزانی که باید با سرویس‌های استاندارد، رانندگان مشخص و تحت نظارت به مدرسه برسند، گاهی ناچارند سوار کامیون‌های عبوری، وانت‌ها یا خودروهای شوتی شوند. وسایلی که نه برای حمل دانش‌آموز طراحی شده‌اند و نه تضمینی برای رعایت استانداردهای ایمنی در جابه‌جایی کودکان دارند.
در چنین شرایطی، مسیر مدرسه برای این کودکان به یک خطر روزانه تبدیل می‌شود. آن‌ها هر روز برای رسیدن به کلاس درس، با خطر تصادف، سقوط از خودرو، برخورد با وسایل نقلیه دیگر و حوادث جاده‌ای روبه‌رو هستند.
مسئله اینجاست که دانش‌آموزان نباید برای برخورداری از حق آموزش، جان خود را به خطر بیندازند. دسترسی به مدرسه زمانی معنا پیدا می‌کند که مسیر رسیدن به آن نیز امن باشد. ساخت مدرسه کافی نیست؛ دانش‌آموز باید بتواند به مدرسه برسد …
دانلود از کافه بازار
