گویی او در همین چند قسمت، فرصتی فراهم کرد تا بار دیگر درباره جایگاهش در میان بازیگران توانمند سینما و تلویزیون ایران تأمل کنیم.
بازی بابک حمیدیان در «یل» از آن دست نقشآفرینیهایی است که اهمیت آن را نمیتوان تنها با میزان حضور بازیگر در قاب یا تعداد دیالوگهایش سنجید.
او بهخوبی نشان داد که برای خلق یک شخصیت باورپذیر، بیش از هر چیز باید به جزئیات توجه داشت، به نگاهها، مکثها، تغییرات ظریف لحن و واکنشهایی که گاهی حتی بدون بیان یک کلمه، اطلاعات فراوانی درباره جهان درونی شخصیت به مخاطب منتقل میکنند.
حمیدیان از این ظرفیتها بهخوبی بهره برد و توانست شخصیتی خلق کند که حضورش در روایت، فراتر از یک نقش معمولی و گذرا باشد.
اما یکی از جذابترین وجوه بازی او، قرار گرفتن در مقابل نوید محمدزاده بود.
تقابل این دو بازیگر از آن جهت اهمیت دارد که هر دو از بازیگران صاحبسبک و دارای تواناییهای قابل توجه در اجرای نقشهای دشوار هستند.
محمدزاده بازیگری است که معمولاً با انرژی بالا، بیان پرقدرت و حضور فیزیکی تأثیرگذار شناخته میشود. او در بسیاری از نقشهایش میتواند فضای صحنه را تحت تأثیر قرار دهد و توجه مخاطب را به خود جلب کند.
در چنین شرایطی، قرار گرفتن در مقابل بازیگری مانند بابک حمیدیان میتواند محک مناسبی برای سنجش کیفیت بازی هر دو باشد.
آنچه در این تقابل جلب توجه میکند، توانایی حمیدیان در حفظ استقلال بازی خود است. او نه در سایه حضور محمدزاده قرار میگیرد و نه برای دیده شدن به اغراق و نمایشگری متوسل میشود. …


دانلود از کافه بازار































































































































































