وی افزود: اولین کاری که به ذهن ما رسید این بود که جهتگیریهای خود را برای دانشگاهیان روشن کنیم. این جهتگیریها شامل اعتقاد و باور به کرامت دانشگاهیان، کرامت استاد، دانشجو و کارمند، عدالت و همچنین مسئولیت اجتماعی بود.
سیمایی ادامه داد: دستوری که رئیسجمهور مبنی بر بازگشت اساتید و دانشجویانی که به دلایل سیاسی اخراج شده بودند صادر کرد، کار ما را بسیار پیش برد. ما کار را بسیار حقوقی شروع کردیم و پرونده به پرونده رسیدگی کردیم. راهحل حقوقی را طی کردیم که منجر به آرامش و اعتماد شد؛ چراکه فقط کسانی که محروم و محکوم شده بودند درگیر ماجرا نبودند. دانشجویان به یکدیگر دلبسته و همبسته هستند. بازگشت اساتید؛ فرآیندی زمانبر و پیچیده
وزیر علوم درباره بازگشت اساتید نیز گفت: بازگشت اساتید یک موضوع زمانبر بود؛ چرا که فرآیند استخدام، قطع رابطه استخدامی طولانی و پیچیده است. به هر روی، آن را شروع کردیم و این امر منجر به بازگشت برخی شایستگان شد.
وی با اشاره به مهاجرت برخی اساتید پس از اخراج و تصفیه گفت: متأسفانه برخی از این اساتید از کشور خارج شده بودند و ما نتوانستیم از حضورشان استفاده کنیم. دستور رئیسجمهور در راستای بازگشت این افراد یک اقدام اعتمادساز بود؛ فرمانی بود در جهت همان اصل کرامت انسانی. حدود ۴۰۰ دانشجو و ۱۰۰ استاد بازگشتند
سیمایی درباره تعداد دانشجویان و اساتیدی که به دانشگاه بازگشتهاند، اظهار کرد: آماری که من دارم این است که حدود ۴۰۰ دانشجو به نحوی بازگشتند.
وی با اشاره به برخی شیوههای منجر به اخراج دانشجویان توضیح داد: یک خطایی که در پروندههای انضباطی دانشجویان صورت گرفت، این بود که مثلاً به یک دانشجو سه ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات داده بودند. یعنی فرض کنید برای مقطع کارشناسی که هشت ترم است، دانشجویی که هفت ترم خوانده است، عملاً اخراج میشد. نامش اخراج نبود، اما این فرآیند «رندانه» منجر به اخراج دانشجویان میشد.
وزیر علوم ادامه داد: برای اساتید دانشگاه هم همین موضوع تکرار شد. به این معنا ما … …
