بهجت صدر یکی از پیشگامان و چهره‌های مهم هنر مدرن‌ در ایران بود؛ هنرمندی که به هنر و سنت ایرانی علاقه‌مند بود، اما در برابر بازگشت یا تکرار گذشته ایستادگی کرد. همین نگاه بود که او را به یکی از جسورترین چهره‌های نسل نخست هنر مدرن ایران تبدیل کرد.

بهجت صدر، از پیشگامان نسل اول نقاشان ایرانی، نخستین زنی بود که توانست جایزه دوسالانه تهران را دریافت کند و آثارش به دوسالانه ونیز راه یافت؛ او معتقد بود که زندگی کلاژی از خاطرات است، صدر نقاش نقش‌های بزرگ، طرح‌های قدرتمند، سطح‌های اکسپرسیو و هاشورهای زمخت بود.

بهجت صدر، از پیشگامان نسل اول نقاشان ایرانی، معتقد بود که زندگی کلاژی از خاطرات است، صدر نقاش نقش‌های بزرگ، طرح‌های قدرتمند، سطح‌های اکسپرسیو و هاشورهای زمخت بود.

در تاریخ هنر معاصر ایران، نام برخی هنرمندان با نوع نگاهشان به جهان گره خورده است؛ هنرمندانی که آثارشان را پیش از آنکه امضا یا عنوانشان دیده شود، می‌توان شناخت. پروانه اعتمادی یکی از آن‌ها بود؛ نقاشی که از دل ساده‌ترین اشیای پیرامونش، جهانی سرشار از روایت آفرید.